Ane Brun – Leave Me Breathless

Waardering

5

Ane Brun is een Noorse zangeres die bij het grote publiek niet heel bekend is. Zij maakt prachtige ingetogen folk liedjes, voornamelijk met het thema liefde, die het verdienen om door zoveel mogelijk mensen beluisterd te worden. Met haar nieuwe album Leave Me Breathless stapt ze deels af van dit concept.

De tracks op deze productie gaan allemaal wel over liefde en romantiek maar het zijn allen covers. Voor de fans die verheugd waren dat er weer nieuw werk aan zat te komen toch een behoorlijke tegenvaller.

De carrière van Ane Brun kwam laat op gang. Pas toen ze zevenentwintig was en al drie jaar in Stockholm woonde omdat ze daar hoopte meer succes te hebben, brak ze door met haar album Spending Time With Morgan.  Daarna bracht ze regelmatig nieuwe releases uit, wat ertoe leidde dat ze in 2010 door niemand minder dan Peter Gabriel gevraagd werd om in het voorprogramma te staan bij zijn Scratch My Back tournee. Ook zong ze met hem de klassiekers Don’t Give Up en In Your Eyes op het podium.

Dat Brun er voor kiest om een cover cd te maken is niet logisch en lijkt meer iets wat ze zelf graag wilde. Op haar Facebookpagina zegt ze hierover dat ze toen ze jong was altijd mixtapes maakte met romantische liefdesliedjes als ze weer eens smoorverliefd was op een jongen. Zo moet je haar laatste langspeler ook zien, als een verzameling songs die voor haar veel betekenen en die ze heeft gemaakt voor alle romantici onder haar fans en om de liedjes voor zichzelf te versimpelen en op haar eigen manier te interpreteren. Sommige liedjes zijn willekeurig gekozen en andere doelbewust. Ook vrienden hebben verzoeken gedaan waar ze gehoor aan heeft gegeven.

Ze zingt onder andere het tot bloedens toe gecoverde Unchained Melody van The Righteous Brothers en Always On My Mind van Elvis Presley (ook gecovered door The Pet Shop Boys onder andere). Ze toont lef door ook Sade, Adele en Mariah Carey te coveren maar haar uitvoering is nergens beter dan het origineel.

De uitvoeringen zijn minimalistisch en ingetogen zoals we van haar gewend zijn maar het gevoel dat overheerst is toch dat dit album een leuk tussendoortje is maar niets toevoegt en volstrekt overbodig is. De stem van Ane Brun is bijzonder mooi en verveelt geen moment maar nu heeft ze de plank finaal misgeslagen.

    Wat vind jij van deze plaat?