Ruben Hein – Groundwork Rising

Hein

Waardering

7

Ruben Hein tourde de voorbije jaren bijvoorbeeld met Fink, een multi-instrumentaal ingestelde artiest die in zijn loopbaan haast elk genre wel heeft uitgeprobeerd, van de dance tot de blues. Ondanks die ervaring – en nog enkele andere samenwerkingen – heeft Hein besloten om op Groundwork Rising dicht bij zijn eigen basis te blijven. Zijn stem en de piano dragen de plaat.

Naar eigen zeggen zag Hein tijdens de Hard Believer-tour juist hoe het anders kon, waardoor hij het gevoel kreeg om zijn intuïtie te volgen. ‘Ik leerde weer naar de muziek luisteren zoals ik als kind deed. Het raakt me of niet. Alle vooroordelen die ik over mijn muziek had, moest ik laten varen. Vandaar ook de titel Groundwork Rising: de grondslag voert de boventoon’, zo vertelt hij zelf.

Op zijn eerdere werk vond je veel meer tierelantijntjes. Deze zijn nu naar de achtergrond verdreven en de ontstane ruimte vult Hein zelf in. Toch gaat het niet alleen maar om zijn zang en de piano. Daar kom je al snel achter. Op de fraaie opener Everything I Say (Magnolia) worden na drie minuten ineens de drums in het leven geroepen. Ook op Coming Down On Us is het gitaar- en drumwerk nog heel voorzichtig aanwezig. Daarna is het een tijdje vooral man en zijn instrument.

Het zorgt voor een aantal hele mooie liedjes. Tegelijkertijd zijn het wel nummers die je aandacht eisen, wil je er echt wat van mee krijgen. Het wordt soms wel heel klein gehouden en daardoor moet je het geluid haast bij de boxen komen ophalen. Terwijl wanneer Hein op de tweede helft weer de begeleidende drums en gitaren toevoegt het geluid als vanzelf naar je toe wordt gebracht.

Dit gebeurt zonder dat de piano naar de achtergrond verdwijnt en dat maakt nummers als Gameshow en Juggler direct de sterkste van de plaat. Vooral Juggler luistert weg als een heerlijke door jazz beïnvloede track, waar de instrumenten elkaar in perfecte harmonie vinden. Niks overschreeuwt het ander en alles vult elkaar perfect aan. De tekst doet vervolgens de rest van het werk. ‘We are jugglers/Trying to catch what comes down on us.’

Want Hein heeft zonder meer gevoel voor mooie nummers. Dat bleek op zijn twee voorbije albums al en dat laat hij ook op Groundwork Rising weer horen. Ditmaal gaat dat gepaard met iets meer rust, alsof hij op zijn 35ste pas echt volledig volwassen is geworden.

    Wat vind jij van deze plaat?