The Corrs – Jupiter Calling

Waardering

5

Met veertig miljoen verkochte platen mag familiegroep The Corrs zich al jaren één van de grootste exportproducten van Ierland noemen. In 1995 debuteerden zussen Andrea, Sharon, Caroline en broer Jim met hun aanstekelijke popliedjes, gemixt met Keltische invloeden en wisten daarmee een groot publiek voor zich te winnen. De groep toerde meerdere malen met succes de wereld rond, maar besloot na 2005 even wat gas terug te nemen. In de periode die volgde werden zowel Andrea, Sharon en Caroline moeder van meerdere kinderen, maar ook Jim waagde zich aan het vaderschap. De groep koos daarmee bewust voor een leven buiten de spotlights. De pauze nam uiteindelijk tien jaar in beslag. Twee jaar geleden werd een comeback in werking gezet door middel van het album White Light dat goed ontvangen werd door hun trouwe fans.

Sneller dan verwacht komt de groep nu met een opvolger: Jupiter Calling. Hoewel er op het vorige album met een aantal gelikte popliedjes nog werd geprobeerd om een beetje mee te liften op de huidige muziekstroming, doen de leden op Jupiter Calling daar bijna geen poging toe.

De basis in liedjes als Son Of Solomon, Chasing Shadows, Bulletproof Love, Road To Eden en SOS blijft wel popmuziek, maar de Keltische invloeden hebben dit keer duidelijk meer de voorkeur gekregen. De groepsleden staan natuurlijk bekend om de instrumenten die ze zelf bespelen en juist in dit soort type (soms volksachtige) liedjes is daar enorm veel ruimte voor. Dat betekent dus dat Andrea (naast de leadvocalen) kan blinken met de tinwhistle, Caroline mag knallen op de drums en percussie, Sharon weet te ontroeren met haar vioolpartijen en Jim voor het sfeertje zorgt met gitaren en de piano.

De leden zijn muzikanten in hart en nieren en dat is iets wat ze al jaren siert, maar het resultaat van dit album is eigenlijk gewoon saai, eentonig en veel van hetzelfde. Een combi van radio hitjes en liedjes met de bekende Ierse Keltische handtekening, zo horen we ze het liefste bij The Corrs.
Helaas moeten we daarvoor toch echt terug grijpen naar de vorige plaat en de albums uit het verleden.

Wat vind jij van deze plaat?