Van Morrison – Versatile

Waardering

6

7

Als je van lekkere bluesy jazz houdt, dan hoef je niet verder te kijken dan Van Morrison. Zijn carrière loopt als sinds de jaren ’50 en hij heeft nu 38 albums op zijn naam staan. De muzikale virtuoos komt bijna elk jaar met nieuwe materiaal en Versatile komt dan ook drie maanden na zijn laatste album Roll With The Punches uit.

Een muzikale carrière zoals die van Van Morrison zou iedere muzikant wel willen; de Ier ademt, eet, leeft en zweet muziek. Met slechts een paar paragrafen over zijn achtergrond is het moeilijk om zijn hele muzikale carrière te schetsen. Hij is een muzikaal genie, een multi-instrumentalist en is altijd prominent geweest in de wereld van blues, slow-jazz en R&B en dat verandert met ouderdom ook niet. Met een simpel sextet bestaande uit saxofoons, een trombone, keyboard, gitaar, basgitaar en drums, belooft dit album veel goeds.

Hoewel Roll With The Punches meer nadruk heeft gelegd op klassieke R&B muziek, heeft Versatile de klemtoon gelegd op jazz en blues. Het is een compilatie van zes originele liedjes en tien covers van jazzklassiekers. Het album opent met Broken Record, een lekker geestdriftig jazz/blues nummer, waarin het refrein ‘Broken Record’ tot wel tien keer wordt herhaald en voor een heerlijke tegenstrijdigheid zorgt. Skye Boat Song is een traditioneel Schots volkslied dat Morrison in een jazz-jasje heeft verpakt. Zeker een vermakelijk nummer voor de oren, met sierlijke saxofoon en drijvende piano en gitaardeuntjes.

Er wordt veel met verschillende jazzgeluiden gestrooid binnen het album, van zwierende swing naar verpozende slowjazz tot bluessjazz fushion. Makin’ Whoopie is bijvoorbeeld een hard bluesnummer dat gebruik maakt van een vaste bluesgrafiek. Ook zitten er een paar nummers tussen waarvan je denkt, had dat echt gemoeten? Hoeveel jazzversies van I Left My Heart In San Fransisco zijn er eigenlijk? Best veel. Had Van Morrison daar iets aan toe te voegen? Eigenlijk niet. Het is vooral een nostalgisch album vanuit het oogpunt van de muzikant.

Het album is een soort liefdesbrief aan het genre dat het allemaal heeft laten gebeuren voor Van Morrison. Voor een 72-jarige is zijn stem steevast gepolijst. De plaat is vooral zijn eigen interpretatie van de genres en de nummers die hij binnen de plaat covert. Zijn versies kunnen de originele of populaire versies niet evenaren (ze waren nota bene geschreven of uitgevoerd door kwaliteitsartiesten zoals Sinatra en Nat King Cole). De vraag is dan wel of dit album zich genoeg onderscheidt van zijn voormalige werk. Het korte antwoord is nee. Versatile is een bezoekje aan muziek die de muzikant jaren geleden geïnspireerd heeft, die hij nu in een eigen jasje heeft gestoken. Het is vooral lekkere loungemuziek, zeker nu de decembermaand in aantocht is

 

Wat vind jij van deze plaat?