DJ Muggs and Tha God Fahim – Dump Assassins

Waardering

6

In vijf jaar tijd bracht hij al meer dan vijftig albums uit. Tha God Fahim houdt er een moordend tempo op na. Dump Assassins komt slechts vijf maanden na het vorige Dollars ’n Sense en is alweer de zevende plaat van 2019.  Toch klinkt dit album, dat hij samen met de van Cypress Hill bekende veteraan DJ Muggs produceerde, totaal niet als een gemakzuchtig project.

Tha God Fahim staat bekend om zijn vrije stijl van rappen, woordspelingen en Wu-Tang-achtige sound. Het eerste nummer van dit album, Dump assassinations (feat. Vinnie Paz), zal trouwe fans dan ook zeker in de smaak vallen. Een stevige, droge beat, wat vage ruimtegeluiden op de achtergrond en rauwe teksten. De bijdrage van Vinnie Paz aan het einde geeft energie en is een welkome afwisseling in toon en stemgeluid.

Die energie van de eerste track wordt niet doorgetrokken naar de rest van het album. Wat bij veel nummers opvalt is de trage, slepende beat en de vaak zweverige geluiden die op de achtergrond klinken. Of, in het geval van nummers als Cobra Commando, Tha Silent Samurai en Tha Dealer, juist de afwezigheid van de beats. Hier alleen maar begeleidende klanken, die variëren van oosterse fluitgeluiden tot industrieel klinkende ruis.

Fahim en Muggs hebben hier duidelijk niet voor de vertrouwde weg gekozen, maar voor een origineler geluid. Dat heeft geleid tot een paar weinig prikkelende nummers zonder duidelijke richting. Want van de kansen die de vrijere vorm biedt, wordt in de raps echter niet écht gebruikgemaakt; Fahim rapt door op zijn rustige tempo en dezelfde toonhoogte, met weinig variaties. Dat maakt sommige nummers gewoon niet spannend genoeg, waardoor je als luisteraar al snel gaat verlangen naar wat krachtigere tracks.

Die zijn gelukkig ook te vinden op dit album, al zijn ze heel spaarzaam. Scott Pippin is hard en rauw en laat zien hoe de monotone stijl van Fahim wél tot zijn recht kan komen. Tales from the firehouse (feat. Your Old Droog) speelt met je verwachtingen: de teksten worden niet te voorspelbaar gebracht en ook hier is de variatie in stemgeluid heel welkom. Je zou er zo een heel album van willen luisteren.

Al met al is Dump Assassins geen slecht, maar wel onsamenhangend klinkend album. Tha God Fahim en DJ Muggs hebben duidelijk niet overal voor ‘veilige’ opties gekozen, met wisselende resultaten. Lekker luisterbare nummers met stevige beats worden afgewisseld met chaotische of eentonige tracks zonder climax, en dat vraagt best veel van de luisteraar. Het maakt Dump Assassinations tot een verzameling interessante tracks, die als geheel nauwelijks overeind blijft.

 

 

    Wat vind jij van deze plaat?