Jonathan Wilson – Rare Birds

Waardering

7

8

Rare Birds is het derde soloalbum van Jonathan Wilson. Het is de opvolger van Fanfare uit 2013. Dat er vijf jaar tussen deze releases zit, wil niet zeggen dat Wilson stil heeft gezeten.

Hij heeft alleen al het afgelopen jaar de cd Pure Comedy van Father John Misty geproduceerd en getourd met niemand minder dan Roger Waters. In 2018 dendert hij onverminderd door met deze nieuwe release, een solotour in het voorjaar en het vervolg van de tournee met Waters.

Rare Birds gaat over stukgelopen relaties en de nasleep daarvan. Wilson zegt hierover op de site van zijn platenmaatschappij Bella Union: “It’s meant more as a healing affair, a rejuvenation, a reconciliation, for others, and for me.”

De openingstrack Trafalgar Square neemt je mee in een hypnotiserende flow naar de jaren zeventig om vervolgens te veranderen in een schurend vuig rocknummer. De beat en gitaar doen denken aan Gary Glitter en Marc Bolan’s T-Rex.

Het eerste voorproefje van deze nieuwe langspeler was Over The Midnight. Een heerlijk dromerig lied met een indrukwekkende videoclip, die het bekijken meer dan waard is. De regisseur van de clip, Andrea Nakhla, wilde heel graag het dromerige landschap van de compositie visualiseren en de verbluffende 3D animaties zijn een perfecte match daarvoor. Wilson’s favoriete passage in Over The Midnight luidt: ’This world it is burning, but don’t it feel incredible?/Whisper in my ear and tell me what you see in the flames.’

Wilson had de drang om dit album meer psychedelisch te maken. Zo zijn er onder andere spelende kinderen, sirenes en ruimtelijke geluiden te horen. Ook is er een bijdrage van Lana del Rey als achtergrondzangeres in Living With Myself. Een uitstekende dromerige combinatie.

In het uiterst expliciete 49 Hairflips is er een vocale bijdrage van eerdergenoemde Father John Misty (Josh Tillman). Een donker nummer met een onheilspellende, weinig positieve tekst die een aanklacht is tegen de huidige sociale omgang van mensen: “We were burning we were looting / We were learning one or two things about life / We’ll be fucking we’ll be sucking / While the rest of them were posting their lives”.

Jonathan Wilson levert met Rare Birds een veelzijdig en hybride album af waarin hij digitaal en analoog geluid combineert tot een uniek geheel.

    Wat vind jij van deze plaat?