Mystery Jets – A Billion Heartbeats

Waardering

5

6

5

Eigenlijk had A Billion Heartbeats van Mystery Jets afgelopen zomer al moeten uitkomen, maar vanwege ziekte ging dat niet door. Het uitstel naar deze tijd bleek een schot in de roos, want onbedoeld zijn veel van de onderwerpen op deze plaat nu ongelooflijk actueel.

Dat komt vooral goed tot uiting in het openingscouplet van titeltrack A Billion Heartbeats. ‘Why does it take a a tragedy to make/Our true colours come out?/We only feel the life in our limbs/And a heartbeat beneath the skin/When time is running out.’ Het is bijna alsof Mystery Jets aanvoelde dat er qua timing beter gewacht kon worden met de release. Hetzelfde kan gezegd worden van History Has Its Eyes On You. De als politiek-kritisch bedoelde lyrics vertellen over hoe we omgaan met de wereld. ‘Well this is it/Living in these changing times/Let’s redesign how we coexist.’ Waarschijnlijk was het aanvankelijk meer gericht op thema’s als Brexit en klimaatverandering, maar de momenteel spelende coronapandemie geeft er een actuele draai aan.

Maar genoeg over de haast enge toevalligheden. De muziek. Daar gaat het immers om. En kan je een album heel veel beter openen dan dat Mystery Jets doet? Screwdriver – een single die vorig jaar al uitkwam – heeft alles om je enthousiast te maken. Harde rockriffs en een break, waarop je echt volledig los kan gaan. Een track die live zeker menig zaal zal laten schudden. Maar dat is dan ook direct met afstand het hoogtepunt van wat de Londenaren op A Billion Heartbeats laten horen. Nummer voor nummer daalt het niveau met een paar saaie en weinigzeggende nummers tot gevolg. Los van de vaak fijne lyrics wordt het saaie bedoening. Tijdens het inspiratieloos overkomende Endless City klinkt de stem van Blaine Harrison tamelijk zeurderig. Een vibe die op Cenotaph over het hele nummer hangt.

Het lichtpuntje naarmate je verder op de plaat komt, is Campfire Song. Een wat simpelere track die niet vol gedumpt is met arrangementen, keyboards en percussie. Vooral de eerste helft is clean opgenomen en daarmee is het een verademing op A Billion Heartbeats. Want overdaad schaadt Mystery Jets meer dan eens. Nummers zoals afsluiters Watching Yourself Slowly Dissapear en Wrong Side Of The Tracks zitten naar het einde toe zo vol met allerlei kleine nietszeggende laagjes, dat de leuke elementen er voor de luisteraar amper uit te filteren zijn. 

A Billion Heartbeats had zo’n interessant album kunnen zijn, vanwege zijn treffende lyrics. Op een paar nummers na heeft de plaat muzikaal de boot gemist om ook daadwerkelijk de luisteraar ruim driekwartier te boeien. Daar faalt Mystery Jets toch jammerlijk in.

    Wat vind jij van deze plaat?