Novack – Arrivals

Dromerig. Een woord dat in de muziekjournalistiek veel te vaak gebruikt wordt, meestal uit luiheid of het onvermogen een alternatief te kunnen bedenken. Toch is het gemaakt voor het nieuwe album van Novack.

Het Utrechtse Novack debuteerde drie jaar geleden met Sequences & Stills. Kinda Muzik noemde het album een van de beste indiepop releases van 2011. Sindsdien is er door het sextet hard gewerkt aan een opvolger. Zanger Sander van der Linden verklaart de weg naar het nieuwe album:  ‘Het voelde als een lange reis om deze plaat te maken. Niet zo zeer moeizaam, maar wel tijdrovend. Met Arrivals wilden we een plaat maken die urgenter klinkt en beter mee te zingen is dan ons debuut.’

Nu kan er niet gezegd worden dat de band zich opnieuw heeft uitgevonden in de afgelopen drie jaar. De nummers klinken nog steeds – daar heb je ‘m – dromerig. Er zit een soort prettig mistlaagje overheen. De urgentie valt ook niet echt te ontdekken, maar dat is zeker geen minpunt. Er zit gelukkig wel tempo in enkele nummers, de plaat wordt zo zeker niet gezapig.

Er vallen niet echt enorme uitschieters op de plaat te ontdekken, of het moet het openingsnummer Confidence zijn. De trompet, die op meerdere nummers terugkomt, is hier van toegevoegde waarde. Door dit nummer krijg je het gevoel dat je even loskomt van de zwaartekracht. De andere nummers liggen, met een enkele uitzondering, prettig in het gehoor, maar zijn niet allemaal onvergetelijk.

Door een aantal wat snellere, meer up-tempo nummers zoals Repine en By Surprise toe te voegen voorkomt de band dat dromerig niet in slaperig verandert. Toch had er nog iets meer afwisseling in het tempo kunnen zitten. De stem van de zanger klinkt doorgaans rustig en kalmerend, maar heeft soms iets de neiging wat langgerekt te klinken, waardoor er een zeurderig effect ontstaat.

De conclusie zou in een woord afgedaan kunnen worden: dromerig. Een conclusie van een dergelijke lengte zou afbreuk doen aan dit oerdegelijke tweede album van Novack. Geen negatieve uitschieters en met Confidence een ijzersterke opener, Arrivals mag er zeker zijn.

Wat vind jij van deze plaat?