Sharon van Etten – Are We There

De Amerikaanse Sharon van Etten is een beetje drama niet vreemd. Haar roerige verleden en heden zet zij zonder schroom om in heftige teksten en melodieën. Are We There is een zware plaat, met af en toe een luchtig momentje.

De singer-songwriter is al weer toe aan haar vierde album in vijf jaar. Nadat Kyp Malone (TV On The Radio) haar aanspoorde om een carrière in muziek te beginnen, bracht ze in 2009 haar debuutalbum Because I Was In Love uit. Een jaar later volgde Epic, met als hoogtepunt Love More dat later gecoverd werd door onder andere Bon Iver en The National. Aaron Dessner van de laatstgenoemde band produceerde haar derde en meest succesvolle album Tramp.

De reden voor het hoge tempo waarin ze albums uitbrengt is niet zo florissant. Van Etten wilde al veel vroeger muzikant worden, maar zat jarenlang in een relatie gevangen waarin elke vorm van creativiteit niet gewaardeerd werd door haar toenmalige vriend. Hij vond haar niet goed genoeg en liet dat vaak genoeg weten. Toen ze het niet meer trok, verliet ze haar relatie waarin het er hard aan toe ging.

Dit verleden van (geestelijke) mishandeling drukt een stempel op haar werk en haar nieuwe album. In het nummer Your Love Is Killing Me zingt ze bijvoorbeeld ‘Break my legs so I won’t walk to you / Cut my tongue so I can’t talk to you / Burn my skin so I can’t feel you / Stab my eyes so I can’t see…’ en in Break Me heeft ze het over ‘He can break me with one hand over my head.’

Toch zijn de donkere momenten meestal niet melodramatisch. Ze zingt vaak redelijk ingetogen, al houdt ze wel van symfonische melodieën op zijn tijd. De nummers zitten prima in elkaar, al zijn sommige numers wel erg hetzelfde. Tarifa is daar een uitzondering in en dat is ook wel logisch. In het nummer heeft ze het over een nieuwe liefde. Duidelijk zijn de soul-invloeden. Het nummer lijkt niet helemaal op zijn plaats te zijn.

Uitschieters op Are We There zijn Your Love Is Killing Me, de piano-ballad I Know en album-afsluiter Everytime The Sun Comes Up. Dat laatste nummer nam ze overigens dronken op. Hierin zingt ze ‘I washed your dishes, then I shit in your bathroom.’ Hiermee brengt ze het ijzersterke album terug tot de kern: Een relatie kent mooie momenten maar niet in alle gevallen overheersen die.

Wat vind jij van deze plaat?