The National – Sleep Well Beast

Sleep

Waardering

9

9

8

Een minder album, dat is niet iets dat bij The National past. Natuurlijk zal iedereen binnen het oeuvre zijn persoonlijke favoriet hebben, maar de band is nog nimmer te betrappen geweest op een tegenvallende plaat. Wel heeft The National in de loop der jaren een evolutie in haar sound doorgemaakt. In die persoonlijke groei is Sleep Well Beast een prachtige volgende stap.

Wat is die volgende stap dan? Om te beginnen is er duidelijk uitgebreid in de arrangementen van de tracks. Voorganger Trouble Will Find Me was zeker niet simplistisch in elkaar gezet, maar draaide wel echt om de gitaar, de piano en de drums. De elektronische toevoegingen op Sleep Well Beast zijn gelukkig subtiel aangebracht in plaats van het hele album te doordrenken. Een goed voorbeeld hiervan was al de eerste vrijgegeven single The System Only Dreams In Total Darkness. Hierdoor verliest The National niet haar eigenheid, maar denk je ook niet: dit heb ik toch als eens eerder gehoord. Een gevaar dat toch wel op de loer lag na de vorige platen.

Op Sleep Well Beast is er continu de afwisseling tussen breekbare pareltjes, waarbij de band een perfecte natte herfstdag heeft uitgekozen om de plaat uit te brengen, en de uptempo nummers. Op die manier blijft de balans op de plaat heel mooi gewaarborgd. Uit het vaatje snellere tracks kenden we al The Day I Die. Ondanks dat het de perfecte titel is voor een treurige rocksong, zorgt de vibe die het nummer met zich meebrengt er juist voor dat The National minder somber overkomt dan we gewend zijn.

Op Turtleneck neemt de groep je mee naar een rockvorm die we eigenlijk zelden van ze hebben gehoord. Ondertussen doet de manier waarop Matt Berninger de coupletten zingt een beetje lijken op een mysterieuze Nick Cave. Daar lijnrecht tegenover staat het schitterende Born To Beg. Hierin wordt de onvoorwaardelijke liefde bezongen. ‘If your heart was in it/I’d stay a minute/I’m dying to be taken apart.’ En: ‘I was born to beg for you/I’d cry, crawl/I’d do it all/Teakettle love, I’d do anything.

Het laatste vierluik van Sleep Well Beast bevat met Guilty Party, Carin at the Liquor Store en Dark Side of the Gym nog meer van dat soort fabelachtige nummers, waarop de stem van Berninger je als vanzelf meeneemt en wegdraagt. Waarheen? Dat maakt niet uit. Jij doet je ogen dicht en luistert. Alsof je het beest bent dat lekker gaat slapen. Berninger weet de weg. 

    Wat vind jij van deze plaat?