2015: ‘Er werd gestrooid met meesterwerken van albums alsof het pepernoten waren’

De laatste albums en singles van 2015 druppelen langzaam binnen, maar het nabeschouwen kan al beginnen. Wat waren dit jaar nou de krenten uit de pap? Wat kon eigenlijk niet door de beugel? Elf Nieuweplaat-redacteuren laten hun licht schijnen op dit muziekjaar. Vandaag is het de beurt aan Eddy Harskamp.

Afgelopen jaar was er een om in te lijsten. Kanye West stond op Glastonbury, Rico & Sticks kwamen met #OpgezwolleTotNu en er werd gestrooid met meesterwerken van albums alsof het pepernoten waren. Ik herontdekte soulmuziek mede dankzij Leon Bridges en Nathaniel Rateliff & The Night Sweats. Weinig teleurstellingen dus. Zelfs het matige Coldplay album, streamingsdienst Tidal, Apple Music, Kraantje slappe happie en de verschrikkelijke Belgen die ook nog onze DJ Mag #1 afpakte konden niet voorkomen, dat ik van elke muzikale verrassing genoot. Toegegeven, het laatste heeft me wel enkele slapeloze nachten bezorgd.

De ontdekking
Cool Uncle, alles rondom dit samenwerkingsverband straalt plezier uit. Veteranen Bobby Caldwell & Jack Splash zijn samen Cool Uncle en zij brachten ons een geweldig album. Een project met verfijnde productie, de stem van Bobby Caldwell en toffe features.

Het optreden
Geen grote festivals voor mij dit jaar, enkel kleine en intieme shows. Leon Bridges maakte indruk met zijn Coming Home tour in Paradiso. Een Amerikaanse soulzanger in de hoofdstad zien we al weinig en dit optreden maakte duidelijk waarom. Omdat er weinig artiesten zijn met zo’n uniek geluid. De Sam Cooke achtige moves hoefde van mij niet, maar de Texaanse band maakte dat goed.

Het album:
Blood van Lianne La Havas is een heerlijk album dat een kleine voorkeur geniet boven Nathaniel Rateliff & The Night Sweats. Een rustgevend project geschikt voor ieder moment. Door de pop en jazz invloeden is het contrast groot met haar akoestische debuut. Maar doordat alle nummers vloeiend op elkaar over lopen is het genieten wanneer deze plaat op staat.

De Tegenvaller
Kid Cudi en zijn demo’s. Tenminste, ik hoop dat alle nummers die hij dit jaar uitbracht probeersels waren. De kwaliteit was vergelijkbaar met de lengte van zijn tour. Gelukkig stopte die wel na een show. Coldplay en The Prodigy smaakten ook bitter. Om nog maar te zwijgen over de Belgen die overal beter in zijn geworden.

Top 15
Son of a bitch, give me a drink. Dat klinkt prachtig en ik start er ook de dag mee. Niet de drank, maar wel de plaat. Een lijst met soul, hiphop en een hoop andere parels.

Lees ook de 2015-review van:
1. Sjoerd Bouwmeester
2. Lilit Martirosova
3. Kasper Hermans
4. Anniek Verhooren
5. Lars Meyer
6. Wilke Wittebrood

Wat vind jij van deze plaat?