De beste soul en jazz (2010-2019)

Soul en jazz zijn muziekstijlen die door velen misschien vooral met vroeger worden geassocieerd. Toch komt er hedendaags – ver na de piekjaren van de soul en jazz – nog altijd schitterende muziek uit in die genres. De redactie van Nieuweplaat heeft het mooiste van de voorbije jaren tien jaar geselecteerd.

Wat albums betreft, hebben we verschillene redacteuren van Nieuweplaat gevraagd om hun favoriete soul- of jazzalbum van de voorbije tien jaar te kiezen en die keuze kort toe te lichten.

‘De jaren ’10 waren niet slecht voor de soulmuziek. Na decennia van R&B als een moderne opvolger van 60’s en 70’s soul, bleken de afgelopen jaren oude soulsterren weer te schijnen, zoals Sharon Jones & The Dap Kings, Lee Fields en Charles Bradley. Maar ook nieuw talent putte uit de rijke soultraditie en blies deze met eigen geluid nieuw leven in zoals Michael Kiwanuka en Durand Jones & The Indications. De overtreffende trap kwam in 2019 met het verschijnen van het debuutalbum van Black Pumas, een duo uit Austin, Texas. Een plaat vol diepe soul met een ruig en funky psychedelisch randje. Prachtige, krachtige, emotionele nummers die zich bij iedere luisterbeurt dieper in je ziel boren. Indringende soulmuziek die niet gemaakt had kunnen worden zonder de hiphop van de Wu Tang Clan, maar die tegelijk qua productie en geluid naadloos past bij de hoogtijdagen van Al Green’s Hi records. Er blijft maar een angstige vraag over: kunnen de mannen hun debuut nog overtreffen?’ (Door Bram Peper)

Dhafer Youssef brengt met Abu Nawas Rhapsody de Arabische traditionele muziek samen met moderne jazz, een ode aan de gelijknamige Arabische dichter Abu Nawas die in de achtste eeuw de straten van Bagdad onveilig maakte met verzen over de vreugde van wijn drinken en verboden liefdes tussen jongens. Het album van Youssef is op het ene moment diep ontroerend door prachtige zang, zoals bijvoorbeeld Sacré, en dan weer hard swingend door de zo sterke ritmesectie van Mark Guiliana en Chris Jennings in een nummer als Odd Elegy. Dhafer zelf op de oed en Tigran Hamasyan op de piano weven daardoorheen hun prachtige melodische lijnen. Iedere seconde is raak en wordt gevoeld in het diepste van mijn vezels. Een album voor reflectie en complete vervoering.’ (Door Pim Sierink)

‘Vroeger was zeker niet alles beter, maar als het op soulmuziek aankomt, zijn de jaren zestig en zeventig nooit meer overtroffen. En laat dat nu precies de periode zijn waar Curtis Harding zijn inspiratie vandaan tovert. Alles op het album Face Your Fear proeft naar vintage soulmuziek. Wellicht dat het de muziek daarmee ontbeert aan originaliteit, maar alles wordt zo verschrikkelijk goed uitgevoerd, dat het Harding is vergeven. Bovendien durft Harding binnen die vaste classic soul-kaders genoeg te experimenteren, waardoor ook invloeden vanuit de blues, rock en psychedelica in de muziek naar voren komen. Tempowisselingen, geweldige zang en een tot in de puntjes verzorgde productie: Harding brengt met Face Your Fear de southern soul uit de jaren zestig vol overtuiging naar de moderne tijd.’ (Door Ivo Terpstra)

Lees en beluister onze toppicks uit het genre Hiphop van de periode 2010-2019.

    Wat vind jij van deze plaat?