FLEMMING: ‘Ik wil nu eerst mijn naam en eigen stijl gaan neerzetten’

FLEMMING 1

In een relatief klein jaar is de Brabantse hitsensatie FLEMMING uitgegroeid tot één van de populairste namen van de nieuwe generatie Nederlandse artiesten. Na vier succesvolle singles vindt hij het tijd voor een album. Daar moet natuurlijk het een en ander over losgelaten worden. FLEMMING doet dat in Hotel Arena in Amsterdam, de stad die model heeft gestaan in het liedje dat hem direct naar de top heeft gebracht.

Je schreef je eerste liedjes in het Engels en bent op advies van je manager Nederlandstalige songs gaan maken.

‘Klopt. Toen ik drie jaar geleden nog in het Engels schreef, hield ik me meer bezig met house. Maar op een gegeven liep ik een beetje vast. Ik had minder inspiratie. Door de overstap naar Nederlandstalig ben ik weer helemaal verliefd geworden op het schrijven van liedjes. In het Engels zit je vaak aan Google Translate vast, omdat het je moedertaal niet is. En in het Engels is het moeilijker om ‘eigen’ te zijn. Het voelde al snel als een Ed Sheeran 2.0. Nu merk ik dat er soms al wordt gezegd dat een liedje een typische FLEMMING-sound heeft. Dat is natuurlijk wat je wilt als artiest.’

Marcus Adema en Sander De Bie zijn twee jongens die een groot aandeel hebben gehad in het maken van je album. Hoe ben je met ze in contact gekomen?

‘Marcus is werkzaam als house-dj en ken ik via Ties, mijn manager. Samen hebben we meegeschreven aan Miss You van Tungevaag, Sick Individuals & MARF. Toen ik aan mijn Nederlandstalige songs begon te werken, zei Marcus dat het hem leuk leek om mee te denken. Bij onze eerste schrijfsessie zaten we in de auto. Dáár is tekst voor Amsterdam ontstaan. Sander is er later bijgekomen en met hem hebben we het nummer vervolgens helemaal afgemaakt. Later hebben we tijdens een writing camp in Kaatsheuvel samen nog meer songs geschreven die op het album staan, zoals Automatisch, De Kans en Jij Hoort Bij Mij.’

FLEMMING 2

Had je een bepaald uitgangspunt toen je het album aan het samenstellen was?

‘Ja, ik heb veel research gedaan bij de albums van artiesten van wie ik zelf heel groot fan ben, zoals Justin Bieber, Ed Sheeran en John Mayer. Op welke plaats in de tracklist hebben zij bijvoorbeeld hun grote hits gezet? Daar kijk ik dan naar. Het viel me ook op dat veel artiesten hun persoonlijke verhaal als een rode draad binnen een album willen vertellen, maar zelf wil ik dat pas bij een tweede of derde album gaan doen. Met dit album wil ik gewoon eerst mijn naam en stijl gaan neerzetten, met daarbij een mooie balans tussen ballads en uptempo. Wat dat betreft heb ik het gevoel dat ik dit album niet beter heb kunnen maken dan ik nu heb gedaan.’

Het nummer Doodsbang is een duet met Emma Heesters. Hoe is die samenwerking ontstaan?

Doodsbang is een liedje dat ik al eerder had geschreven. Toen dacht ik al dat het heel vet zou zijn om die samen met Emma op te nemen. Ik had op dat moment alleen nog niks uit van mezelf en bijna niemand kende me, dus het bleef een droom. Maar toen mocht ik meedoen aan The Streamers en ontmoette ik Emma voor het eerst. We hadden meteen een hele fijne klik. Later zei ik tegen haar dat ik nog een track had liggen waarop ik haar stem hoorde. Die heb ik naar haar opgestuurd en ze was meteen heel enthousiast. Daarna hebben we een sessie gepland en het nummer samen ingezongen.’

Ik heb altijd voet bij stuk gehouden over wat ik wilde met mijn dromen

Het liedje Wolken is misschien wel het meest persoonlijke nummer op het album, omdat dat gaat over je pestverleden. Je zingt dan ook: ‘Ik voelde me eenzaam. Ik wilde graag dat het beter zou zijn. Ik voelde me bang en zocht naar een plek waar ik veilig kon zijn.’ Wanneer kwam je op het idee om dit te verwerken in een liedje en waarom wilde je dat?

‘Het grappige is dat ik er nooit over had nagedacht om dit onderwerp te vertalen naar een liedje. Tijdens de schrijfsessie met Rob Peters (met wie ik het nummer geschreven heb) ontstond het geluid van een vrolijk neuriënd fluitje. Het leek me leuk om tegenover zo’n vrolijk geluidje een serieus verhaal te zetten. Met mijn hoofd in de wolken zitten geeft me een veilig gevoel, waarbij ik bezig kan zijn met mijn passie: zingen en liedjes schrijven. De wolken zijn dus een mooie metafoor. Met dit liedje wil ik ook jongens en meisjes aansporen om altijd hun dromen na te jagen en ze meegeven dat niemand zich moet laten remmen door de mening van anderen. Op school ben ik gelukkig nooit in elkaar geslagen, maar het pesten was er dus wel, omdat ik veel bezig was met zingen en in musicals speelde. Gelukkig heb ik altijd voet bij stuk gehouden over wat ik wilde met mijn dromen. Ik hoop daarin een voorbeeld te zijn.’

In Jij Hoort Bij Mij zing je over iemand die zijn dromen achterna gaat, maar daardoor wel soms zijn geliefde moet achter laten. Je zingt dan ook: ‘Telkens als ik ga, blijf je dicht bij mij. Ik volg wel mijn dromen, maar soms doet het pijn om dagen en soms maanden van je weg te zijn. Maar het hoort erbij.’ Heeft dit betrekking op je eigen leven?  

‘Voor een deel wel ja. Ramon de Wilde, één van de jongens die aan dit liedje heeft meegeschreven, vertelde me dat hij wat gezeik in zijn relatie had. Als sessiegitarist is hij veel weg van zijn gezin, waardoor hij soms van die struggles krijgt. Ik vertelde hem dat ik door mijn drukke carrière nu wel eens met mijn moeder aan de telefoon zit en dat ik haar dan zoveel wil vertellen, maar er dan moeite mee heb dat ze niet bij me is. Dat we allemaal bezig zijn met onze dromen, maar daardoor wel onze dierbaren minder om ons heen hebben. Dat leek ons een mooi onderwerp. Al die losse verhalen van elkaar hebben we samengevoegd en in een algemene lijn verpakt, zodat voor iemand bedoeld is die je liefhebt.’

FLEMMING 3

Meerdere nummers op het album gaan over meisjes, liefde en relaties. Zitten er al onderwerpen in je hoofd die je in de toekomst wilt gebruiken voor nieuwe liedjes?

‘Ja, ik zou heel graag een liedje voor mijn broer willen schrijven, omdat ik altijd naar hem toe kan gaan wanneer ik ergens meezit. Of een heel mooi liedje dat gaat over mijn ouders, waarin ik vertel hoe ik het ervaar als ze er niet meer zouden zijn. Maar tegelijkertijd wel op een algemene manier, zodat iedereen zijn eigen verhaal eraan kan koppelen.’

Ed Sheeran is een grote inspiratiebron voor je. Kun je je nog het moment herinneren dat je geïnspireerd raakte om zijn invloeden mee te nemen in je muziek?

‘Op mijn verjaardag kreeg ik van mijn broer het eerste album van Ed, die ik daarna helemaal heb grijs gedraaid. Ik was toen al een beetje bezig met gitaarspelen en liedjes schrijven. Die super catchy klinkende akoestische popliedjes met soms die snelle hiphop-variaties, dat is waar ik echt verliefd op werd. Hoewel ik veel liefde voor hiphop heb, zul je mij niet snel horen rappen zoals Snelle en Boef bijvoorbeeld. Maar die snelle en ritmische coupletten die Ed soms in zijn liedjes heeft, vind ik wel heel vet. Bij mij hoor je dat terug in Zij Wil Mij en Plaatje Van Jou, één van de nieuwe songs op het album. Wat ik ook tof vind aan Ed Sheeran is dat hij een kameleon is. Hij kan echt alles. Van ballad naar uptempo of hij brengt ineens een halve hiphop urban tune uit. Zoiets ambieer ik ook. Ik vind het leuk om alle uithoeken van de popmuziek te ontdekken. Zo is Plaatje Van Jou op het album wat meer pop/rock, terwijl Automatisch meer pop met disco met funk is. Door die kleine uitstapjes binnen mijn muziek hoop ik dat het interessant blijft om naar te luisteren en dat ik vernieuwend blijf.’

Als Nederlandstalige artiest ben je nu een jaar succesvol. Een periode waarin enorm veel is gebeurd. Wat is daarin echt het meest noemenswaardige moment geweest waar je de beste herinnering aan over hebt gehouden?

‘Meedoen aan De Vrienden van Amstel LIVE! was wel echt een ding. Ik had met mijn manager geprobeerd om een realistisch plan te maken voor mijn carrière. De Vrienden van Amstel hadden we daarin eigenlijk pas na drie jaar gepland. Dat ik, in nog geen half jaar nadat Amsterdam uit was, al aan de reeks mocht meedoen was echt sick. Het was echt zo’n gave ervaring! Ik weet nog wel dat ik op een gegeven moment backstage stond en even een besefmomentje had van: zo, dit is gewoon gelukt. En zo snel ook! Toen werd ik even zó emotioneel dat ik eigenlijk wilde weglopen, zodat anderen niet mijn tranen zouden zien. Op dat moment kwam Simon Keizer van Nick & Simon aanlopen, zag hoe ik eraan toe was en gaf me een hele fijne, dikke knuffel. Dat was een magisch moment waarbij ik besefte dat ik van nul keihard naar vijfhonderd was gegaan.’

Welke plannen heeft FLEMMING voor de toekomst?

‘Ik wil een beetje gaan kijken naar meerdere samenwerkingen. Het lijkt me bijvoorbeeld heel vet om iets samen met Rolf Sanchez en Snelle te doen. Maar ook Suzan & Freek zouden tof zijn voor een liedje samen. Natuurlijk hoop ik een lange carrière te mogen hebben, zoals Guus Meeuwis dat bijvoorbeeld heeft. Hij is net als ik een Brabander, dus daarin zeker een groot voorbeeld. Het zou toch te gek zijn als ik ooit De Groots Met Een Zachte G-concerten mag overnemen? In de repetitieruimte waar ik met de jongens van mijn band oefen, hangen twee posters van Paaspop. Eentje uit 2002 en eentje uit 2019, maar allebei met de naam ‘Guus Meeuwis’ erop. Dat zou ik ook wel willen. Als ik straks op mijn vijftigste nog steeds heel die zaal kan inpakken en vermaken, dan ben ik echt heel tevreden.’

Het debuutalbum van FLEMMING is vanaf 4 november verkrijgbaar
Fotocredits: 8Ball Music