Het beste van de muziekmaand april (2022)

april

April was een maand waarin de Nederlandse muziekwereld in korte tijd twee harde klappen te verwerken. Eerst overleed Jan Rot en drie dagen later kwam hetzelfde nieuws naar buiten over Doe Maar-zanger Henny Vrienten. Beiden te vroeg. Beiden aan een lange, nare, slopende ziekte. Beiden zullen ze niet vergeten worden. Hun muziek leeft bij ons voort.

Track op Repeat

Wellicht herkennen sommigen zich in deze situatie: een artiest plaatst een teaser van een nieuw nummer en voordat het hele nummer goed en wel uit is heb je de betreffende teaser al helemaal grijsgedraaid. Dit was bij mij ook het geval met Quantum van Martin Garrix. Toen hij begin april bekendmaakte eind van de maand dan eindelijk zijn debuutalbum uit te brengen en tot die tijd twee keer per week een nieuw numner te releasen, was ik zo blij als een kind. Toen hij zijn set op het Amerikaanse Ultra Music Festival draaide en het danceplatform Dancing Astronaut een fragment uit deze set deelde, was ik hyped om de track uit dit fragment. Tot de daadwerkelijke dag van de release (8 april) van Quantum had ik de teaser al helemaal grijsgedraaid. Het komt letterlijk nooit voor dat ik loop te stuiteren om een aankomende release. Bij Quantum was dit wel het geval. Als dat geen enthousiasme is. (Natan Presman)

Topalbums

Dat april kwalitatief gezien een goede maand diverse maand was, komt wel naar voren in het feit dat er liefst twee keer een 9 werd uitgedeeld. De eerste was Swedish House Mafia met Paradise Again. ‘Swedish House Mafia stijgt boven zichzelf uit. Paradise Again is vernieuwend, spannend divers en toch onmiskenbaar Swedish House Mafia. Een prestatie van formaat.’ Ook Fontaines D.C. met Skinty Fia krijgt een 9. ‘De schoonheid op Skinty Fia ligt onder de oppervlakte, daar broeit een onheilspellende, meeslepende en donkere wereld. Maar deze biedt tegelijkertijd troost, empathie en een gevoel van hoop!’

Voor Pusha T wachtte er deze maand een 8,5. Met It’s Almost Dry overtrof hij de verwachtingen. ‘Zijn volledige discografie voelt als een film. Daytona, de voorganger van It’s Almost Dry, is in filmperspectief volgens velen The Godfather onder de rapalbums. Het lijkt voor Pusha T een onmogelijke opgave om dit meesterwerk te overtreffen, maar net als bij The Godfather is het vervolg minstens zo goed als het origineel.’

De 8 was voor Kurt Vile met (watch my moves): ‘Als volleerd alchemist weet hij in zijn eigen studio goud-klinkende muziek te smeden uit aardse elementen die bij menig andere singer-songwriter onherroepelijk zouden leiden tot snelle roestvorming. Maar niet bij hem.’ Net zoals voor het debuut Troostprijs van MEROL, waarmee we deze maand ook een interview hadden. ‘Popmuziek met een flinke dosis humor, dat pakt lang niet altijd goed uit, maar MEROL weet wél hoe ze dit moet aanpakken.’ En ook Vince Staples valt met Ramona Park Broke My Heart onder de topplaten van de maand. ‘Staples laat met Ramona Park Broke My Heart zijn talenten zien en bewijst dat hij nog veel meer in huis heeft.’

Ben je nou benieuwd naar wat onze favorieten van maar waren? Deze kan je hier vinden.