Een dubbele nieuwe single van Remco Tuns. De singer-songwriter is als een muzikaal duizenddingendoekje, want elke single die Tuns uitbrengt heeft een volledig eigen karakter. Dirty Dødsdancing zit in de hoek van de rootsrock met een dikke folksaus eroverheen geschonken. Een nummer over ‘je verloren voelen middenin de U-bocht van het leven’, aldus Tuns. Een voetstamper met een verhaal, dat eindigt met een paar indrukwekkende uithalen van de muzikant.
Maar op één been kun je niet lopen, dus naast Dirty Dødsdancing is daar nóg een nieuwe track van de voormalig Note To Amy-zanger: Greenwood. Een nummer dat al een tijdje in de koker zit bij Tuns. ‘In 2012 was ik in de VS voor de traditionele muziekroute langs onder andere Nashville, New Orleans, Memphis en Greenwood. In laatstgenoemde sliep ik een hut, vlak naast het (vermoedelijke) graf van Robert Johnson. Er hing een oude gitaar. Ik ging ’s ochtends op de porch zitten en daar kwam uit het niets het vers voor wat later Greenwood werd. Ik heb het idee jarenlang met me meegedragen en het heeft verschillende vormen en gedaantes gehad. Ik ben erg blij met hoe het nummer uiteindelijk is geworden, ik denk dat de muziekgoden het zo hebben bedoeld.’
Op 12 november brengt Remco Tuns zijn solodebuutalbum Beast Astray uit, met daarop veertien uiteenlopende tracks. In eerdere singles konden we al folk (Hospital Brother), poprock (Make It All Go Away) en een filmische murder ballad (Neon Lights (Rosie)) afvinken. Het kan niet anders dan een avontuurlijk album worden.
