De fans van All Saints keken er ongetwijfeld naar uit: nieuwe muziek van Appleton. De zussen Nicole en Natalie Appleton, die ooit deel uitmaakten van een van de succesvolste meidengroepen van de 90’s, zijn muzikaal gezien samen aan een tweede leven begonnen. Nadat de twee in 2004 vanwege de matige verkoop van hun debuutalbum Everything’s Eventual op straat werden gezet, gingen ze weer in zee met oud-collega’s Shaznay Lewis en Melanie Blatt voor nieuw All Saints-materiaal. Intussen schijnt er achter de schermen de nodige drama te hebben plaatsgevonden, want de groep heeft al vier jaar niet meer opgetreden. Op advies van Gene Gallagher – de zoon die Nicole Appleton deelt met Oasis-frontman Liam Gallagher – gingen de zussen weer de studio in en ontstond deze ep.
Een heel album durven de zussen nog niet aan en daarom krijg je als luisteraar slechts vier nieuwe liedjes voorgeschoteld. Nic en Nat wilden de magie die ontstond tijdens het creëren van hun album uit 2003 opnieuw beleven, dus werd Gareth Young weer ingeschakeld. Deze songwriter is verantwoordelijk voor de muziek van Appleton’s grootste hit Fantasy uit 2002. Falling Into You is in alle opzichten hier een heerlijk antwoord op. Iets minder rocky dan toen maar nog steeds fresh, summery and uplifting.
Ready To Begin is met z’n gitaarriffs dan weer iets steviger en heeft hetzelfde euforische gevoel als Falling Into You. Je hoort in de songteksten terug hoe de zussen dit nieuwe avontuur zijn aangegaan: gedreven en zonder grote verwachtingen. Zoals het duo het zelf zegt: ‘Het verleden hebben we gehad en nu zijn we klaar om opnieuw te beginnen.’
Strange Kinda Paradise is uptempo en goed-in-het-gehoor-liggende pop-rock. Een track die voor de Appleton-kenners waarschijnlijk klinkt als het zusje van Waiting For Your Love – een van de betere liedjes van het meesterlijke debuutalbum Everything’s Eventual. De laatste in de rij nieuwe tracks is Monster, dat opnieuw duidelijk euforisch klinkt. De gitaar en drumpartijen zorgen daarnaast weer voor een heerlijke pop-rock-vibe.
Voor de echte afsluiter is er gekozen voor een cover van Wichita Lineman van de Amerikaanse countryzanger Glen Campbell. Minder melancholisch dan het orgineel uit 1968, maar voor BBC Radio wel in een mooie, filmische strings-versie op band gezet. Toch komen Nicole en Natalie met hun eigen werk een stuk beter uit de verf. Waar ze 23 jaar geleden ophielden, pakken ze nu ijzersterk de draad weer op en voelt het in dertien minuten speeltijd alsof de tijd heeft stil gestaan. Nu hopen dat er op een volledig album niet zo lang gewacht hoeft te worden.
