In 1984 debuteerde het Amsterdamse fenomeen Claw Boys Claw met het overrompelend rauwe Shocking Shades Of Claw Boys Claw (met die lekker ruige versie van Venus). Nu sluit Claw Boys Claw de deuren met album nummer 13 Fly, het slotakkoord van de band.
Fly trapt heel sterk af met Quiet Girls. Nieuweplaat schreef over de single DayDream al dat het nummer ‘straalde’ en dat geldt niet minder voor Quiet Girls. De gitaar klinkt net zo sprankelend als bij Chris Isaac en Peter Te Bos kan vocaal wedijveren met Nick Cave. Neem daarbij de stemmige samenzang in het refrein en je hebt een loeisterk openingsnummer.
Samen met een oude bekende, producer Jan Schenk, die naar het schijnt zijn handen vol had om de “jonge honden” in het gareel te houden, had de band had zich blijkbaar voorgenomen nog even uit alle mogelijke Claw Boys Claw-vaatjes te tappen. Het levert een zeer gevarieerde plaat op. Ballads, garagerock, postpunk, americana, dameskoortjes, scheurende gitaren, pompende bas, te veel om op te noemen. En op de glasheldere productie van Schenk is werkelijk niets af te dingen.
De tracks Blue Kitchen en True Face of Heaven vallen, eerlijk is eerlijk, een beetje buiten de jubelboot, maar de boog kan niet altijd gespannen staan. Fly bevat genoeg tracks die postuum nog regelrechte Claw Boys Claw-klassiekers kunnen worden, zoals de heerlijk zompige bluesrocktrack It’s A Thing.
Op She is Sky laat Te Bos zich ontglippen dat het erop zit: ‘High time to rest.’ Toch barsten de meeste teksten nog van de levenslust en de liefde.
Het album, en dus ook de carrière van Claw Boys Claw, eindigt met Page After Page. Een rustig, zo niet berustend, maar sfeerrijk rockend laatste avondmaal.
Claw Boys Claw klinkt op het sterke Fly nog steeds fris en fruitig en laat horen dat ze nog altijd genoeg te vertellen hebben. Maar het is na veertig jaar ook goed zo. Het gaat de bandleden goed. Bedankt voor alles.
De band toert de komende maanden nog een keer door het land, maar je zult veel moeite moeten doen, want alles lijkt al rammetje uitverkocht. En dat is de band meer dan gegund. Daarom resteeert slechts een advies: zet het volume hoog, de plaat op repeat en vlieg mee met Claw Boys Claw!
