Met hun tweede album Malandra zet de band Ão je vanaf het begin meerdere malen op het verkeerde been. De openingstrack Me Condena begint met duistere beats op de achtergrond. Maar al gauw hoor je een fantastisch mooie stem in het Portugees, begeleid door een zwoel ritme en dito gitaar. Wat vervolgens harmonieus, maar toch ook onverwachts overgaat in een door viool begeleid, opzwepend ritme dat sterk aan Altin Gün doet denken. En dan ben je slechts iets meer dan een minuut onderweg.
Het nummer is representatief voor het album en de band. Ão is een Belgische band en bestaat uit Brenda Corijn, die met haar fantastische warme stem – op basis van haar roots uit Mozambique – zowel in het Portugees als Engels zingt. Siebe Chau, die het warme, maar ook temperamentvolle gitaarspel voor zijn rekening neemt. Jolan Decaestecker voor de gelaagde synthesizers. En Bert Peyffers voor het ondersteunende percussiewerk.
Het in het Engels gezongen Aren’t You Tired is net zo kenmerkend als de openingstrack. Het nummer begint als een wat onrustige ballad waar de onderhuidse spanning al wel voelbaar is in tekst (‘Aren’t you tired/Of this lingering fire/Years go by/Still there is desire’) en sound. Maar ook dit nummer transformeert, harmonieus maar ook weer niet verwacht, naar een danceknaller van formaat. Om vervolgens weer sereen uit te doven.
De titeltrack Malandra vertegenwoordigt misschien nog wel het meest waar de band voor staat. Een malandra is een vrouw die met humor, intelligentie en charme door het leven gaat, altijd haar verlangens volgt en de regels naar haar wil buigt. Ão verhaalt muzikaal over haar in een track met de allure van een mini-opera. Eigenlijk net zo wars van conventies als de malandra zelf, maar met evenveel charme en intelligentie.
Er zijn ook minder complexe tracks te vinden op het album. Maar daarom niet minder fraai. Het bloedstollend mooie Cinza, dat geheel terecht in de sfeer van de track ongemakkelijk en vals klinkend eindigt. Corijns stem is op haar best als ze hemeltergend ‘E nos/Onde/Onde está a nossa voz?’ zingt. Orgulho, een nummer dat het trotse gevoel bezingt wat je overkomt bij een huis vol met familie en vrienden aan tafel, elkaar verhalen vertellend. Het ritmische Cade Vez over onrust en het alsmaar willen weglopen als je eigenlijk net bent aangekomen. En het mysterieuze Acorda, dat oproept wakker te worden, te dansen, ook als ze kijkt…
Het album Malandra is niet alleen als album, maar zelfs soms binnen individuele nummers een verfrissend originele combinatie van intieme melodieën en dansbare beats. Van artpop, saudade, vleugjes fado en latin. En daarmee is het album wederom een unieke productie van een al even unieke band. De slottrack Volta verwoordt in grote lijnen het verlangen wat is gewekt na het beluisteren van dit album. En wat Corijn treffend en prachtig ingetogen zingt: ‘Volta, Volta pra me ver’ (‘Kom terug, kom terug om me te zien’).
De band geeft in februari concerten in België, in maart in Nederland en staat in juni op Best Kept Secret.
