Dat vrouwen de macht hebben gegrepen in de popmuziek mag inmiddels een voldongen feit genoemd worden, met artiesten als Taylor Swift, Beyoncé en Lana de Rey. Datzelfde lijkt te gebeuren in de meer experimentele krochten van de dance, club en elektronische muziek. De Britse producer Klein, Moor Mother, BAMBII, Maiya Blaney (die vorige maand verraste met het ijzersterke A Room With A Door That Closes) en nu ook DJ Haram, laten zich gelden als pure protagonisten in hun genre.
Het legendarisch Hyperdub-label laat de Amerikaanse Zuneyda Muzeyyen aka DJ Haram debuteren met het album Beside Myself. Debuteren als solo-artiest welteverstaan, want samen met Moor Mother bracht ze al muziek uit onder de naam 700 Bliss, ook op Hyperdub.
Beside Myself opent met Walking Memory, een ratjetoe aan geluiden, van piano, typemachine, geroezemoes en synths die elk hun eigen ding doen. Afspraken lijken er niet gemaakt te zijn. Het zet de toon voor een reis door een andere wereld. Een wereld bestaande uit ambient, Arabische muziek, dance en zelfs stevige gitaren, en dat pakt wonderwel goed uit. De tweede track Remaining is zeker net zo eigenzinnig, vol ideeën, maar alles wordt ingenieus bij elkaar gehouden door een jazzy trompet.
Dat DJ Haram geen onbekende meer is blijkt ook uit de imposante lijst features waarbij vooral de naam van Armand Hammer opvalt. Het album heet niet voor niets Besides Myself. ‘Behalve mijzelf heb ik nog wat collega’s meegenomen.’ Op Lifelike lijkt een ander voorbeeld van DJ Haram mee te doen: Kim Gordon of in ieder geval een stem er veel op lijkt, maar credits daarvan zijn niet vinden. Op IDGAF (I Don’t Give A Fuck) ft. Abdual Hakim Bilal speelt overstuurde gitaar een duet met Caribische percussie en een dancebeat. Je bent tenslotte DJ.
De tracks zonder medewerking zijn vaak wat rustiger, maar minstens zo interessant. Zoals bijvoorbeeld Distress Tolerance, waarop ze zelf te horen is met een rustige voordracht, hier en daar intrigerend vervormd, of de piano op Who Needs Enemies When These Are You Allies?. Gewoon piano? Uiteraard niet want niets blijft gewoon in de handen DJ Haram. Afsluiter Deep Breathe mixt, net zo makkelijk, doedelzak met Oostere club beats.
‘Our creativity is killed as a child’, zegt een stem op Badass. Dat geldt zeker niet voor de buitengewoon creatieve geest die DJ Haram is. Te creatief misschien om, zeker een debuutplaat, zo vol te proppen met ideeën? Geenszins. Besides Myself is behalve een interessant project ook gewoon een heerlijke plaat geworden.
