Cherry Waves van het album Saturday Night Wrist uit 2006 is een klassieker in het oeuvre van Deftones. Dankzij Tiktok heeft dat nummer het hart geraakt van veel jeugdige rockliefhebbers en zo voor nieuwe aanwas gezorgd van fans van de experimentele rockgiganten uit California. 37 jaar na oprichting blijkt de band nog altijd nieuwe klassiekers te kunnen schrijven, want het moet wel heel gek lopen wil infinite source ook niet tot de vaste inventaris van de band gaan horen. Het is de vierde track van het tiende Deftones-album private music, dat precies dertig jaar na debuutalbum Adrenaline is verschenen.
private music dus. Soms begint een misdaadroman met het noemen van de moordenaar, en vervolgens de hele voorgeschiedenis. Bij dezen ook meteen maar de conclusie: private music is fantastisch.
Op openingstrack my mind is a mountain beuken guitarist Stephen Carpenter en drummer Abe Cunningham er meteen stevig in. Als Chino Moreno invalt weten we weer wat we vijf jaar hebben moeten missen. Een stem die moeiteloos switcht van zacht, soms bijna fluisterend, twijfelend, naar uitbundig zo niet woest. Het is een uiterst krachtige track waarop de band fris en energiek klinkt. Alsof vijf jaar na Ohms de sluizen weer opengaan. Moreno zingt ‘We’ve been waiting here patiently.’ En op de minstens net zo stevige tweede track locked club: ‘Come stepping out proud from the gates.’ Kan de frisheid ook te maken hebben met het feit dat Moreno al drie jaar niet meer drinkt? Je zou het denken.
Deftones heeft al vrijwel sinds de oprichting een toetsenist/turntablist in dienst in de persoon van Frank Delgado. Zijn inbreng is over het algemeen subtiel, maar het geeft de band wel enige flexibiliteit. Zo kan een best wel romantisch nummer als i think about you all the time onstaan, ook al blijft de gitaar nadrukkelijk heersen. Het rustige outro van souvenirs ligt wél geheel in Delgado’s handen.
Op cut hands en, een ander hoogtepunt, ~metal dream gaat de band op de hiphop-metalcrossovertour, waarbij de eerste track in woede ontsteekt en de tweede een episch refrein bevat. Bij weinig bands zijn stevigheid en schoonheid zo onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Op het nummer ecdysis lijkt de band het klimaatprobleem aan de kaak te stellen: ‘This den becomes a lake/It bathes our towns away’. Of wat te denken van ‘The flamеs are alive/Reclaim thеir audience/These rains are divine/Reclaim their environment.’ Maar er is meer. Ecdysis heet ook het proces waarbij insecten hun ‘exoskelet’ afleggen om verder te kunnen groeien in een nieuwe vorm. En dat is precies wat Deftones doet op private music.
