Eén genre noemen bij het nieuwe album van corto.alto, SOME SMALL FORTUNE, is simpelweg niet te doen. Gelukkig zegt dat niets over de categorie waar de plaat wat kwaliteit betreft bij hoort.
corto.alto is de grappige naam van het collectief van oprichter en multi-instrumentalist Liam Shortall, Graham Costello (drums) en Fergus McCready (keyboard), aangevuld met tal van gastmuzikanten. Deze gelouterde muzikanten hebben hun sporen al ruimschoots verdiend, met name in de levendige Engelse jazz-scene. Het eerste album van corto.alto won bijvoorbeeld de 2024 Mercury Prize “Album of The Year”. Overigens sleepte McCready in 2022 diezelfde prijs al binnen met zijn derde solo-album.
Om op basis daarvan de muziek van corto.alto te categoriseren als hedendaagse jazz doet geen recht aan de de mix van stijlen die te vinden is op SOME SMALL FORTUNE. In vijftien tracks word je als luisteraar blootgesteld aan jazz fusion, hiphop, reggaeton, indie, soul, funk, en allerlei vormen van elektronische muziek. Maar verwacht ook gewoon klassieke snaar- en blaasarrangementen binnen tracks en als afzonderlijke nummers.
Zo is de korte openings- en titeltrack een klassieke prelude op al het moois dat komen gaat en een fraai intro op THIEF, een combinatie van staccato jazz-fusion en melodieuze interludes. Eenzelfde soort verrassing hoor je in TEMPLE. Wat begint als een vrij doorsnee upbeat nummer eindigt in jazz van de bovenste plank. PAPER lijkt qua arrangement leentjebuur te hebben gespeeld bij een band uit het verleden: good old 4HERO. IJUSTIDONTKNOW is een spannende mengelmoes van upbeat jazz en meanderende snaararrangementen. En exotische Zuid-Amerikaans jazz, in de geest van Sons of Kemet, hoor je dan weer in DON’T LISTEN.
Met GO en de hulp van Vector luisteren we opeens naar onvervalste hip-hop met reggaeton invloeden, voorzien van virtuoze baslijnen. Mick Jenkins levert de andere hip-hopbijdrage in WHODIS. Verder is ook de Frans-Genalese zangeres annaiis te horen in het lieflijk gezongen APRIL. Schijn bedriegt. want de ondersteunende drums in dit nummer zijn spannend en onvoorspelbaar. Eriff draagt met omfloerste stem bij aan het rustige melancholieke trip-hoppy NOTHING. En Oscar Jerome’s warme sound past mooi in de jazzy ballad PRAYED WE COULD, weergaloos voorzien van piano door McCready. Met de nostalgische afsluiter NOBLEHILL, schitterend gezongen door Jacob Elon, waan je je direct in een rokerige jazzclub.
Niet alle gastbijdragen zijn echter geslaagd. Het door Terra Kin gezongen OMNI en SOMETHING met BINA. zijn wat minder spannend. Saai eigenlijk, vergeleken met de andere tracks. Dat valt gelijk op.
Shortall wilde het muziekspectrum nog verder oprekken dan wat de band al gewend was te doen. Dat is meer dan gelukt. Daarbij verliest corto.alto nooit hun kwalitatief hoogstaande en hedendaagse jazz-fundament uit het oog. Dat levert een enorm afwisselend en spannend album op. Afgezien van een paar wat mindere tracks, verrast SOME SMALL FORTUNE je keer op keer.
Enthousiaste recensenten en spotters gezocht voor Nieuweplaat
