Beiden zijn afkomstig uit New South Wales, Australië. De één is een gevierde zangeres met een frêle stem die vooral Down Under en ook in Europa bekendheid geniet. De ander is een DJ-tovenaar die uit synthesizers de meest absurde en krankzinnige geluiden weet te halen en die ook buiten Australië heel wat fans heeft. Niet in de minste plaats door zijn ongeëvenaarde YouTube-mixtapevisualiser Hi This Is Flume, die zowel muzikaal een lust voor het oor als visueel een lust voor het oog is.
Wat begon met het samen opnemen van een nummer, groeide al snel uit tot een innige samenwerking met als resultaat het album DUMB. Een titel die enerzijds moet illustreren dat je de muziek niet altijd moet overdenken. ‘Hou het simpel’, was vaak de uitkomst als het creatieve proces tussen beide artiesten stokte. Anderzijds is DUMB, volgens Louise, ook een artistieke uiting van de vaak onterechte onzekerheid die mensen kunnen voelen wanneer ze zich dom voelen in bepaalde situaties.
Hoe pakt de combinatie van Louise’ engelachtige stem en Flume’s bijna onmogelijk gehouden industriële geluiden uit? Dat is natuurlijk dé vraag bij dit album. Om eerlijk te zijn is het een ‘mixed bag’. In een aantal gevallen is het een ‘over-the-top mismatch’, zoals in de openingstrack All Of The Worlds, waar je halverwege de track het idee krijgt dat de stroom uitvalt. Maar bovenal het gevoel dat beide artiesten direct een (mislukt) statement willen maken: kijk eens hoe goed we bij elkaar passen en ook weer niet. En waar die track, en ook bijvoorbeeld Brand New, niet meer is dan een afwisseling tussen beide artiesten die elk losstaand van elkaar hun eigen kunstje doen.
Gek genoeg werkt het in andere tracks veel beter, waarschijnlijk omdat de sterke kanten van beide artiesten daar passender op elkaar zijn afgestemd. De tracks Monsoon, Shine, Glow, Glisten, en Easy Goodbye zijn goede voorbeelden van hoe Louise’ vaak wat vervormende stem mooi harmoniseert met Flume’s nogal intense synthesizer geweld.
Als Flume de elektronica wat minder nadrukkelijk martelt en veel meer ondersteunend is aan Louise’ vocalen, ontstaan er ook mooie tracks: Feel Ur Love, Stay, Homicide en de slottrack Truce behoren tot die categorie.
Qua productie is het ook allemaal dik in orde. Laat dat maar aan Flume over. Maar qua eindresultaat schuurt het toch een beetje. Hoe spannend die onverwachte samenwerking tussen deze ver uit elkaar liggende artiesten op voorhand ook werd ingeschat, het komt niet helemaal tot uiting in DUMB. Een aantal prima tracks daargelaten mist het album over de volle breedte de gehoopte en misschien ook verwachte chemie tussen Emma Louise en Flume.
