Wij Zinken is de tweede ep en het nieuwe statement van Grote Geelstaart, de noiserockband van vijf met stropdas getooide muziek anarchisten uit Zuid-Beveland. Vergeet Racoon en BLØF. Dít is het nieuwe geluid uit Zeeland.
In zes tracks die prima achter elkaar als één lange compositie kunnen worden afgespeeld, word je als luisteraar volledig, maar prettig ontregeld met muziek die alle kanten op schiet en op gezette momenten voorzien is van plechtig geproclameerde, vaak onverstaanbare teksten. Muziek en tekst schetsen op onnavolgbare wijze een onheilspellend en onafwendbaar doemscenario, gevangen in de titel van de ep: Wij Zinken.
Een Koud Karwei is de stilte voor de storm. In de korte track worden ritme en tonen van wat een sluitende spoorwegovergang lijkt, samen met andere omgevingsgeluiden rondom de Zeeuwse kust gebruikt als intro voor Kolder!. Er is dan al geen ontkomen meer aan. Je wordt gelijk ondergedompeld in de afwisseling van muren van geluid, heerlijk gitaarriffs, en onbegrepen nauwelijks te ontwarren teksten: ‘… de man op de hoek van de straat../.. die kop herken ik uit duizenden…/ .. uiteindelijk is hij daar, man tot man….’ Wat ook gelijk opvalt is het fenomenale drumwerk tijdens dit en eigenlijk alle nummers.
Nat Zeil is een noisepunk-rockopera in het klein over een ‘miniatuur van …. heldendom’ waar muzikale chaos tot kunst wordt verheven. Harmonieuze samenzang, ingewikkelde ritmes, en ziedende gitaarclimaxen vechten beurtelings om de aandacht, totdat het dikke accent van de Zeeuwse streektaalzanger Koen Raas afsluit met de koele observatie dat het enige wat nog te horen is de misthoorn was… ‘in de varte.’
Een bijna-einde dus, want nog één keer word je getrakteerd op die ziedende gitaarclimax als intro voor het overtreffende, overweldigende en oorverdovende Maalstroom. Iets meer dan een minuut word je ondergedompeld in wat inderdaad een maalstroom van keiharde noise met flarden tekst is: ‘Het is werkelijk ongelofelijk wat ik voor mij zie voltrekken…/…Wie denk je wel dat je bent.’
Dan is er de stilte ná de storm. De Kering is de oase van rust op de ep, maar is bovenal een geniale compositie en toont onverholen de klasse en originaliteit van de band. De break in het midden is fenomenaal en bouwt de spanning weer op. Niet in de minste plaats door de schreeuw naar het laatste nummer Vracht 7. Het is niet voor het eerst, maar wel het meeste duidelijke moment dat de band doet denken aan de noiserockversie van het voormalige Hauser Orkater dat met nummers als Zie De Mannen Vallen of Plasties Faam in de jaren tachtig muzikaal en ook tekstueel respect afdwong.
Apotheose Vracht 7 ‘reist met zijn ijzeren vuist op onbevaren wateren’ en is een krankzinnige mix van sciencefictionstemmen, blieps en ritmes met bombastisch geproclameerde teksten. Halverwege komt het nummer haast tot stilstand, om dan op te bouwen naar wat een onheilspellende apotheose moet zijn: de ondergang van diezelfde Vracht 7.
Grote Geelstaart laat met hun tweede ep op niet mis te verstane wijze horen dat noiserock of noisepunk niet alleen het domein is van bands als black midi of Mandy, Indiana. Ze zijn niet voor niets ook al gespot door de buitenlandse muziekpers. Naast komende optredens in het kader van dit nieuwe album in o.a. Paradiso en verder door het land treden ze ook op in Parijs, Londen, Zagreb en Belgrado.
Wij Zinken is het in meerdere opzichten alarmerende statement dat we hier te maken hebben met een band die hoogst originele, gelaagde, waanzinnige muziek maakt. Dit is niet alleen het nieuwe geluid uit Zeeland, dit is gewoon het nieuwe geluid uit Nederland!
Enthousiaste recensenten en spotters gezocht voor Nieuweplaat
