Kaitlyn Aurelia Smith (KAS) slaat met de titel van haar nieuwe album, RUIN: It’s Not Just Music, de spijker op de kop. Wellicht bekend om haar experimentele elektronische, vaak complexe maar ook ambient klinkende composities, kiest ze met haar nieuwe album voor een nieuwe koers. In haar ogen is het een ‘fuck you album’. Niet bedoeld als belediging, maar als statement. Voor haar, maar vooral ook voor de luisteraar.
En het is inderdaad niet alleen muziek wat je al op de toepasselijk getitelde openingstrack Introduction hoort. Het is een potpourri aan geluiden, afgebroken fragmenten en noise. Alsof ze de door haar zo geliefde Buchla modulaire synthesizers nog aan het bedwingen is, befaamd als die zijn door hun onvoorspelbaarheid. Lichtje aan of een ander instrument inpluggen en zo’n Buchla klinkt opeens heel anders…
Als het synthesizer instrumentarium uiteindelijk is beteugeld wordt het losgelaten in Ruin, een onvervalste drum and bass track, met een titel die de crux van het album weergeeft. KAS voelde zich het afgelopen jaar op meerdere momenten (in haar eigen woorden) ‘geruïneerd’. Door het verlies van haar geliefde neef (een enorme fan van drum and bass) maar ook door mensen die haar muziekcarrière probeerden te ruïneren. Met deze track, die aan het genre singli grenst, eert ze haar overleden neef en omarmt ze niet alleen het genre, ze gooit eraf en toe nog een schep bovenop. Zoals in I Don’t Know What It Is of in Obsessed.
GTP! is meer lekkere progressive dance en I’m Just Being Honest past in de categorie mellow house. Wat gaandeweg opvalt is dat op bijna ieder nummer bijzonder creatief gebruik wordt gemaakt van repeterende stemmen die zang en spoken word laten klinken als additionele instrumenten.
Het meest prominent is dat in het overweldigende Obsessed te horen. Inderdaad obsessief, want in een moordend tempo klinken afwisselend teksten als ‘Let’s go back, don’t throw it back, don’t, don’t throw it back/On my mind, on my mind, on my mind/I’m obsessed with you/Come on, Darling/Catucadão, taca, taca, catucadão.’ Zowel de lyricsfunctie van Spotify als die van Apple Music kunnen het gewoon niet bijhouden. Je moet het horen om te ervaren. maar het is ronduit weergaloos.
KAS ziet RUIN: It’s Not Just Music als een catharsis. Als een bevrijdende uitbarsting van opgekropte woede, intense vreugde, en opgebouwde spanning die in een paar dagen in vastgelegd zonder de tracks nog van volgorde te veranderen. It’s Everything You Say is bijvoorbeeld bedacht tijdens het aan land komen van een orkaan tijdens haar verblijf in Portugal. In diezelfde analogie lijkt de rustige maar o zo fraaie slottrack On The Low bedoeld om de door het album veroorzaakte muzikale storm te laten gaan liggen.
Kaitlyn Aurela Smith vindt een fascinerende nieuwe richting in haar muzikale carrière met een bijzonder geslaagde hyperactieve mixture van drum and bass, garage, jungle, en hyperpop. In een overdonderend explosief album klinkt ze definitief anders dan in al haar voorgaande werk dat sowieso al bol stond van de nodige experimenten. Het goede nieuws is dat KAS nog meer materiaal voorhanden schijnt te hebben voor een tweede deel. Dus laat die volgende herfststorm maar komen…
Enthousiaste recensenten en spotters gezocht voor Nieuweplaat
