Na het voor haar doen uitbundige The Path of the Clouds uit 2021, ook wel gezien als haar magnus opus, wilde Marissa Nadler voor haar tiende album New Radiations weer terug naar haar folkroots en bovenal naar haar akoestische gitaar. Met name toeren mét band, maar zónder gitaar om haar nek bleek- hoe sterk het resultaat ook was – te beklemmend.
Dus horen we op New Radiations weer de Nadler van albums als Strangers en For My Crimes. Maar ook weer niet helemaal, want op New Radiations zijn de vocalen iets gelaagder, om niet te zeggen: hemelser. Hemels is wel degelijk het label dat past. Als ze haar stem iets verheft tijdens het refrein van de grandioze opener It Hits Harder mocht je willen dat je later aan de hemelpoort zó ontvangen wordt, in plaats van door een man met een baard. Op de achtergrond klinkt heel subtiel een vervormde gitaar, die de invloed verraadt van haar twee medewerkers op New Radiations: muzikale steun en toeverlaat Milky Burgess en achter het mengpaneel Randall Dunn, die werkte met dronegiganten als Eart, Sunn O))) en Anna Von Hausswolf. Het muzikale centrum vormt echter zonder meer Nadler zelf, met niet veel meer dan haar finger-picking gitaarspel.
De plaat voert je langs elf hoofdstukjes uit het leven van de artieste uit Nashville. Hoofdstukjes die allemaal behendig met elkaar verbonden zijn door de gitaar en stem van Nadler en de kleine gitaar- en synthesizer speldenprikjes van Burgess. En zo vormt zich een bijna drone-achtig, buitenaards spinnenweb waarin je als luisteraar gevangen wordt, om pas na drie kwartier, als de tonen van Sad Satellite wegebben, weer losgelaten te worden uit de ruimte. Ruimte gecreëerd door tracks met titels als Light Years en Weightless Above The Water en door dromen over met een Cessna de wereld rond te vliegen, ‘just to forget you’. Want hoe etherisch de muziek ook mag zijn, het is nog altijd aardse pijn dat tot kunst met een grote K leidt.
Zo zijn er meerdere manieren om luisteraars geestelijke support te bieden: Kali Uchis verlichtte op Sincerely, ons hart een beetje door geruststellend te zeggen ‘kom maar bij mama Kali’. Marissa Nadler tilt ons op New Radiations op naar een andere dimensie, weg van hier.
