Met Different When It’s Silent komt Tricky, na zes jaar, weer met een nieuw soloalbum uit.Ondanks de vele bijdragen aan andere projecten is het een tijdje stil gebleven rond het originele, maar snel vetrokken Massive Attack-bandlid. Met zijn eerste alom geprezen soloalbum Maxinquaye uit 1995 gaf de artiest uit Bristol zijn eigen invulling aan het indertijd populaire genre triphop. De beats, onmiskenbaar een check in the box, maar zijn fluisterende raps en alomtegenwoordige bijdragen van zangeressen als Martina Topley-Bird en Marta Złakowska waren een stijl op zich.
Hoe anders is dit album. Ja, het is opnieuw Tricky die zich beperkt tot fluisterende vocalen, maar de belangrijkste zang op dit album wordt voor rekening genomen door de prettige falsetstem van Mitch Sanders. Het is de eerste van onmiskenbare stijlbreuken die Tricky introduceert. De andere belangrijke verandering is dat dit album veel diverser klinkt dan al zijn eerdere werk. Different When It’s Silent is absoluut geen triphopalbum, Het album herbergt tal van andere muziekstijlen die we eigenlijk niet van Tricky gewend zijn. Het poppy Paris Maybe is zo’n voorbeeld, net als het wat rockier I’m Yours, of het stemmige, tegen country aanleunende Cannon Fodder. Hengrove Blues is een mooie verstilde folky, bluesy track en één van de hoogtepunten van het album. Het klassiek getinte Piano heeft zelfs een vleugje opera in zich.
Gelukkig komen de liefhebbers van Tricky’s eerder werk ook wel wat aan bod. Be Still In The Pain is een prima track met dito beat, goede ondersteunende rap van Run Red Rambo en een mooi, maar pijnlijk refrein. Radana begint met een eentonige rap en zeurende ondersteunende synths, maar ook hier wordt de track opgeleukt door het door Sanders haast frivool gezongen refrein.
De lichtvoetigheid die meerdere tracks kenmerkt, mede door de keuze van Sanders als zanger, is ver te zoeken in de teksten. Veel van de tracks refereren in directe of indirecte vorm aan het verlies door zelfmoord van twee belangrijke vrouwen in Tricky’s leven: zijn moeder en dochter. Daardoor blijft er ondanks die lichtvoetigheid toch ook wel een sombere mist over het album hangen, wat overigens geheel in lijn is met Tricky’s eerdere werk. Dat heeft het nooit moeten hebben van opgewektheid.
In de slottrack maakt één van Tricky’s recente muzen Marta Zlakowska haar opwachting. In het korte, upbeat nummer Out of Place, met directe verwijzing naar zijn dochter, lijkt Tricky alsnog de weg terug in te slaan naar zijn oude herkenbare stijl. Alsof er naast de tekstuele boodschap ook een verborgen bericht zit aan het einde van het album. Een excuus wellicht?
Want de conclusie van dit album is toch wel dat we Tricky, zoals we hem kennen, een beetje zijn kwijtgeraakt. Wat er voor in de plaats is gekomen is een reeks tracks met een mix van stijlen, waarin Tricky een belangrijke rol in de productie heeft gehad, maar slechts een bescheiden rol in de uitvoering. Het album had eigenlijk net zo goed afkomstig kunnen zijn van Mitch Sanders. Voor fans van triphop en Tricky’s eerder werk zijn de genoemde stijlbreuken waarschijnlijk teleurstellend. Voor muziekliefhebbers in het algemeen is Different When It’s Silent een aardig album dat lekker wegluistert, maar ook niet meer dan dat.
