Dat Merol er geen doekjes om windt, is inmiddels wel even bekend. Maar op Leve De Feeks gaat ze in alles weer een stapje verder. Brutaler, gewaagder, schaamtelozer, harder en bij tijd en wijle ook kwetsbaarder en dat in combinatie met een hele fijne pen. Ondertussen vliegen de verschillende stijlen je om de oren. Ontspoort Merol volledig of levert ze een plaat voor de eeuwigheid af? Er lijkt bijna geen tussenweg mogelijk.
Merol knalt dan ook direct erin met Hardnekkig, waarop ze de patriarchische verwachtingen aanpakt. Dat begint een-op-een ‘Jij wil me braaf/Jij wil me clean’, maar transformeert al snel naar een meer cultureel geladen invalshoek ‘En de heksenjacht gaat door/Er worden vrouwen vermoord’.
Rode Seks Feeks gaat meer in op de benamingen ‘We zeggen ‘vrouwenvoetbal’/We zeggen ‘all-female band’/Een vrouwelijke dokter/Anders denk je aan een vent’ met als grootste verschil dat je in een soort koortsdroom tussen rock, beuken en rare kreetjes bent beland.
Op Baby komen de kwetsbaarheden voor het eerst echt aan bod op Leve De Feeks. Deze gaan over het wel of niet willen krijgen van een kind. Dat doet Merol op zich ook goed, maar de twijfel lijkt ook een beetje op de muziek over te slaan. Zeker rondom het refrein mist de punch en als de track dan direct na Rode Seks Feeks komt, valt het album gevoelsmatig een beetje dood. Dat geldt ook voor De Laatste Nacht en afsluiter Voorlopig Voor Altijd. Een opvallend zachtaardig nummer voor dit album, dat daarom misschien als poging tot verzoening moet worden gezien.
Daar tegenover staan gelukkig zat hoogtepunten met naast de eerdergenoemde tracks en de vooruitgeschoven singles Mommy en Skinroutine Bikinilijn nog twee gegadigden voor die van beste song. Wie Ben Ik Voor Jou is Merol op d’r best. Het nummer beschrijft vrijwel alle rollen die een vrouw kan vervullen door seks te hebben met een man. ‘Ben ik een goed verhaal/Een rebound/Of een ‘dan maar jij’?/Ben ik een avontuur/Een bro code no-go, groot geheim?’ Het nummer zit slim in elkaar, teaset, triggert en wordt sterk opgebouwd.
Geen Seks Meer heeft weer onzekerheden rondom het krijgen van kinderen als thema, maar dan voornamelijk de ‘creatie’ daarvan. Met teksten als ‘Bij iedereen om me heen/Raak de eerste keer meteen’ en ‘We hebben geen seks maar geslachtsverkeer’ legt ze de vinger op de zere plek, maar nu met meer muzikale urgentie, waardoor het probleem meer binnenkomt.
Leve De Feeks, maar toch vooral: leve Merol! Want wat je ook van haar vindt, ze geeft een flinke dosis kleur aan het Nederlandse muzieklandschap.
