Wat begon als een eenmalige samenwerking tussen zanger Neil Diamond en producer Rick Rubin, wordt vandaag vervolmaakt tot een drieluik. Zo rond de eeuwwisseling zat Diamond in een wat ongemakkelijke positie: zijn muzikale status was inmiddels op het niveau van een ‘living legend’, maar moest het vooral hebben van nostalgietours en Sweet Caroline-meezingers. Met Rubin maakte hij het album 12 Songs (2005). Voor het eerst sinds 1978 belandde een album van Diamond in de Amerikaanse top 5. Het vervolg Home Before Dark verging het drie jaar later nog beter en behaalde de nummer 1-positie. Nu bijna twee decennia later volgt Wild At Heart; 10 tracks die Rubin en Diamond toentertijd opnamen en recent door Diamond ter hand zijn genomen (deels herschreven, opnieuw ingezongen en afgemixt).
Ook deze keer geen bombast, geen orkestrale producties, geen showmanship. Vaak alleen gitaar, piano/orgel en minimale begeleiding met teksten over verlies, twijfel en liefde. Titeltrack Wild At Heart ademt in alles Diamond en was pakweg veertig jaar geleden aangekleed met allerhande instrumentaria. Nu is het lied uitgekleed gebleven en valt, net als de op de vorige twee albums uit deze trilogie, op hoe goed hij als tekstschrijver is. Iets dat niet tot verwondering zou hoeven leiden als je weet dat hij zijn carrière begonnen is in het befaamde Brill Building.
Ook een lied als Shine On is daar het bewijs van: ‘Shine on, and sing what you feel inside/Most of us tired and hungry/And few of us knowing why.’ Een eerlijk vader-tot-zoon lied in lijn met bijvoorbeeld Father And Son van Cat Stevens. Diamond is inmiddels 85 jaar oud en dat maakt zijn klank fragieler, maar immer herkenbaar in al zijn tegenstrijdigheden: warm en ruw, intiem en groots, kwetsbaar en zelfverzekerd.
In The Secret You hoor je hoe groots iets kan zijn door het klein te houden. Stem plus orgel. Meer is er niet en toch hoor je met het oeuvre van Diamond in gedachten, alle weggelaten toeters en bellen zoals die te horen waren op songs als Beautiful Noise en Cracklin’ Rosie. You Still Look Good To Me is een liefdeslied op latere leeftijd: ‘And beauty is a whole lot more than what you see/And all I’m saying is you still look good to me.’ Liefde maakt niet blind, het maakt onvoorwaardelijkheid tastbaar.
You’re My Favorite Song is misschien wel de beste Diamond-recording uit zijn loopbaan: heerlijke honkytonk-blues die doet denken aan een jonge Elvis Presley, de bijna perfecte harmonie tussen songwriter en performer in een en dezelfde persoon, doordrenkt met speelplezier en levenslust. En in dat laatste zit hem de kern.
Wild At Heart is echt niet het beste album van Neil Diamond, maar het dwingt wel respect en waardering af: ga er maar aan staan als je 85 jaar bent en kampt met de mentale en fysieke gevolgen van het hebben van de ziekte van Parkinson (bovengetekende kan erover meepraten). Het zou zomaar zijn laatste album kunnen zijn, zijn laatste succes. En je gunt het de man, waardoor Wild At Heart vooral luistert als vinyl-geworden sympathie.
