Acht jaar lang konden de fans van de Zweedse electrozangeres Robyn op een nieuw album wachten. Tussen haar voorgaande album en de nieuwe Sexistential zat zowel acht jaar tijd als, wat blijkt, veel nieuwe levenservaringen voor de zangeres. Dat bewijst ze onder andere op de titeltrack van deze nieuwe plaat, waarop Robyn aan de luisteraar onthult dat zij gedurende deze acht jaar alleenstaand moeder is geworden. Robyn maakt al sinds 1995 muziek en heeft altijd al haar eigen en herkenbare stijl gehad die ook weer te horen is op Sexistential. Haar stem, zacht en lief maar tegelijkertijd ook sterk en krachtig, maakt in combinatie met de magische soundbites en -effecten een fijne mengelmoes van tonen en klanken.
Sexistential is een heel persoonlijk album voor de artieste, waarop ze zich zowel fysiek als mentaal blootstelt. Op de albumcover is de artieste naakt gefotografeerd en in haar teksten geeft ze een inkijk in haar persoonlijke leven. Zo deelt ze op de titeltrack Sexistential dat zij met behulp van IVF een kind heeft gekregen. Maar ze laat ook horen dat ze niet graag stilzit en het nog steeds leuk vind om op stap te gaan. Een terugkerend thema op het album, want ook in Blow My Mind gaat het over de balans tussen de rust in de liefde voor haar kind en daarnaast nog vrij zijn in haar eigen leven. Het rustige Blow My Mind is een herschreven versie van Robyn’s gelijknamige nummer uit 2002.
Het album gaat echter niet alleen over het genot van een kind hebben, maar ook over sensueel genot. Zo lijkt de track Dopamine over seks te gaan; met teksten als ‘Oh baby, there’s no limit/ Something here’s opening deep inside of me/ I can finally reach it’ lijkt de artiest op intimiteit te doelen. Maar het zou zomaar anders kunnen zitten, Robyn heeft met dit album namelijk de sensualiteit in het maken van muziek onderzocht. Ze geeft aan hetzelfde gevoel te hebben wanneer ze een goede track schrijft als wanneer zij ‘horny’ is. Deze context maakt tracks als deze open voor eigen interpretatie.
Naast de teksten, spelen ook de sounds een grote rol op Sexistential. De zangeres heeft veel gebruik gemaakt van autotune. Zo klinkt zij op sommige tracks meer als een robot dan menselijk. Voorbeelden zijn Sexistential en Talk To Me. In combinatie met de beats en sound effects geven deze nummers een soort club- of ravevibe. Er zit een duidelijke energieke beat in, waardoor de tracks goed dansbaar zijn. Daartegenover staan dan weer wat rustigere tracks als Blow My Mind en Into The Sun. Deze nummers hebben minder harde beats, maar toch zijn ze nog goed dansbaar. Dit keer alleen meer concert-dansbaar dan het ruige ravegevoel.
Er zit dus veel diversiteit op het album, maar de elektronische sound waar Robyn bekend mee is, is een consistent aanwezige factor. Ze heeft geëxperimenteerd op Sexistential met autotune en het sensuele vinden in haar werk en heeft daarmee een sterk en vernieuwend album neergezet. Dat er acht jaar is verstreken tussen haar vorige album en deze, maakt het een nog sterkere terugkomst. Sexistential is een heuse comeback voor Robyn.
