Met Ozzy Osbourne verliest de (muziek)wereld iemand om wie altijd wel wat te doen was. Binnen de lijntjes kleuren? Een onbekend concept voor de in 1948 geboren Brit. Buiten die lijntjes: dáár voelde Ozzy zich thuis. Het leverde een leven vol spanning en avontuur op. Maar ook een stortvloed aan controverse en conflict. Na 76 stormachtige jaren heeft Ozzy Osbourne heel wat uit te leggen als hij aan de hemelpoort verschijnt.
Over zijn jonge jaren vol criminaliteit, drank en drugs bijvoorbeeld. Osbourne kende een jeugd met veel armoede en geweld en dat had duidelijk zijn weerslag op de jonge Brit. Al op jonge leeftijd had Osbourne de gevangenismuren van binnen gezien. Gelukkig was daar de muziek die redding bracht. Met een paar elpees van The Beatles (gestolen, uiteraard) als inspiratiemotor, besloot Osbourne zelf ook voor een muziekcarrière te gaan. Het werd niet per se het rechte pad, maar het pad was in ieder geval een stuk rechter.
Ook met betrekking tot zijn Black Sabbath-jaren is Osbourne daarboven wel wat uitleg verschuldigd. Zijn reactie op een advertentie in een winkel leverde de Brit een plekje op in een band met Terence Butler, Bill Ward en Tony Iommi. Een expliciete fascinatie voor de dood en teksten waarin het occulte duidelijk werd omarmd zorgden dat zich een duister imago aan Black Sabbath vastplakte.
Toch boekte de band met debuutalbum Black Sabbath onverwacht veel succes, tot ver over de Britse grens. Nog datzelfde jaar verscheen een nóg succesvoller album van Black Sabbath: Paranoid. Natuurlijk vooral klassiek geworden door die tijdloze titeltrack, geschreven in een minuutje of twintig omdat de platenmaatschappij zo nodig een geschikte single wilde hebben voor het album. Ondertussen bleef Osbourne zijn stormachtige leven leiden. Drank hier, drugs daar. En ja, zijn bandgenoten deden daar echt wel aan mee. Maar Osbourne was een gebruiker van een heel ander niveau. Die levensstijl maakte het niet makkelijk om met de zanger in een band te zitten. Een continue strijd om Osbourne betrokken en actief te houden. En vaak genoeg ook een letterlijke strijd, waarbij de bandleden elkaar niet alleen met woorden, maar ook met vuisten raakten. Het gedrag van Osbourne liep zo uit de hand dat de situatie voor iedereen onhoudbaar werd. Ozzy werd in 1979, na acht albums met Black Sabbath, uit de band gezet.
Ook na Black Sabbath raakte The Prince Of Darkness nooit uit beeld. Als soloartiest bleef Osbourne ongekend succesvol, met meerdere albums die multi-platinum haalden. En de ophef bleef ondertussen minstens zo aanwezig als het succes. Hoe Osbourne tijdens een meeting met platenlabel CBS als stunt een paar duiven wilde vrijlaten, maar er – volledig onder invloed – voor koos om de hoofden van twee duiven af te bijten. Of dat nog veel beroemdere incident, waarbij de plastic vleermuis waar Osbourne tijdens een optreden in Iowa het hoofd van consumeerde toch niet van plastic bleek te zijn. En dan waren daar nog de talloze claims van satanisme en rechtszaken over de invloed van Osbourne’s duistere, occulte teksten op de daden van jongeren. In het Verenigd Koninkrijk is er echt niet elke dag sprake van storm en regen. Maar rond Ozzy Osbourne wel.
De immens populaire MTV-realityserie The Osbournes verhoogde aan het begin van de zeroes het knuffelgehalte van de zanger. Broodnodig en niet minder dan terecht. Opeens zag iedereen dat er een aimabele, vriendelijke man schuilging achter dat gordijn van donkerte. Dankzij The Osbournes werd Osbourne nóg bekender en nóg populairder. Reclames, games, documentaires, televisieprogramma’s: Ozzy was een graag geziene gast. Tussendoor keerde de zanger regelmatig terug op het podium bij zijn oude band, met zelfs een terugkeer als frontman op het allerlaatste Black Sabbath-album 13 uit 2013.
Begin juli trad Osbourne – ondanks flinke gezondheidsissues als gevolg van de ziekte van Parkinson – nog één keer op, tijdens het Back To The Beginning-benefietconcert, georganiseerd door de Black Sabbath-leden zelf. Lopen zat er al niet meer in voor Osbourne, maar zingen lukte vanaf zijn troon. Een zwarte troon uiteraard. Liefst 140 miljoen dollar leverde het evenement op, bestemd voor verschillende kinderziekenhuizen én onderzoek naar Parkinson. Het laat zien dat achter Osbourne zoveel meer schuilgaat dan alleen die stormachtige kant. Zeventien dagen later overleed het Britse rockicoon op 76-jarige leeftijd. Ozzy Osbourne kan nu eindelijk met eigen ogen ontdekken wat hem zijn hele leven zo gefascineerd heeft: de dood.
