Het is niet te hopen dat de business entiteit die Radiohead onlangs heeft opgericht louter en alleen is aangemeld bij de KvK voor een release van opnames van live concerten van tracks uit het Hail To The Thief album uit 2003. Vaak richt de band zo’n entiteit op wanneer een nieuwe album op komst is, maar de release van Hail To The Thief (Live Recordings 2003-2009) kwam ook voor de wereldwijde muziekpers als complete verrassing.
Niet dat het dit specifieke album aan aandacht ontbrak. In Engeland is nu een theatervoorstelling te zien (Hamlet Hail To The Thief). In die voorstelling wordt een bewerkte versie van het album, mede geproduceerd door Thom Yorke, gecombineerd met Shakespeares Hamlet. Lovende recensies vallen deze voorstelling van de Royal Shakespeare Company ten deel. Hetgeen toch niet het geval was tijdens en na de release van Hail To Thief zelf, waarin het album toch als een wat slap en te lang aftreksel werd gezien van de trits aan veelgeprezen voorafgaande albums: OK Computer, Kid A en Amnesiac.
Ook Yorke heeft in interviews wel eens benadrukt dat het productie proces moeizaam was en ook niet altijd tot de beste resultaten heeft geleid. Maar bij de totstandkoming van Hamlet Hail To The Thief is de liefde voor het album klaarblijkelijk weer nieuw leven ingeblazen en zijn de live opnames meer dan verdienstelijk opgepoetst door Ben Baptie.
Hail To The Thief (Live Recordings 2003-2009) is daarmee een fraaie live registratie van de meeste tracks van het origineel geworden. Tracks als Punch Up At A Wedding missen bijvoorbeeld; gewoon niet goed genoeg, aldus Yorke. De live registraties zijn energiek, fantastisch geproduceerd en soms een welkome afwijking van het origineel.
Sail To The Moon bezorgt je kippenvel; zo prachtig en zuiver gezongen. Yorke is trouwens op geen valse noot te betrappen; het hele album niet. De track doet je terugdenken aan de schitterende live uitvoering van Like Spinning Plates op Radioheads eerste echte live album I Might Be Wrong. Net zo mooi klinkt Scatterbrain.
De geweldige gitaarsolo aan het einde van Go To Sleep lijkt live nu meer op een op hol geslagen slotmachine uit een casino in Las Vegas. De interactie met het publiek is fantastisch in We Suck Young Blood waar de massa de karakteristieke slow clap al bij de eerste pianotonen inzet. En het onvolprezen There, There, altijd al een topper tijdens live concerten, wordt luidkeels toegejuicht en meegegalmd.
Met Hail The Thief (Live Recordings 2003-2009) hebben we nog steeds geen idee of de band ooit nog eens bij elkaar komt voor nieuw materiaal. De in de introductie genoemde entiteit leek iets aan te kondigen, maar misschien is dit wel gewoon de zoveelste poging om fans weer even zoet te houden omdat de bandleden te druk zijn met allerlei andere projecten. Dit laat onverlet dat Hail To The Thief (Live Recordings 2003-2009) een energiek feest der herkenning is en daarmee een prima live uplift van één van de mindere (voor zover mogelijk) Radiohead albums.
