Na de release van haar eerste album Noodzakelijk Verdriet en alles daaromheen had Froukje nieuwe energie nodig. Ze ging stagelopen bij een campagnebureau en kreeg uiteindelijk de inspiratie die ze wilde voor een nieuwe plaat: Kijk Je Naar Mij? ‘Een titel die gaat over ‘het gezien willen worden’, maar ook over ‘het benauwd krijgen van alle blikken die ik krijg,’ aldus de zangeres. Nieuweplaat schoof aan bij Froukje om te praten over haar nieuwe album.
Op welke manier heb je dit keer jezelf de muzikale grenzen opgezocht?
‘Ik ben niet echt met een plan gaan schrijven, maar meer vanuit een vrij gevoel. Harmonisch gezien ben ik best veel gaan zoeken naar nieuwe wegen. In een aantal nummers zitten bijvoorbeeld een aantal modulaties die ik heel mooi vind. Ik houd ervan als een nummer uit de toonsoort gaat. Verder is het dit keer allemaal iets steviger en elektronischer. Ook heb ik met nieuwe producers gewerkt. Meestal produceer ik zelf alles tot een bepaald punt en maak ik het af met anderen. Dat zijn nu dezelfde mensen die de musical direction van mijn komende shows gaan doen.’
En je deed schrijfsessies met je vriendinnen.
‘Ja, dat zijn vriendinnen van de opleiding songwriting die ik heb gedaan. Het leuke aan die tijd is dat we met ons ‘songwritingklasje’ elke week iets schreven, het met elkaar beluisterden, bespraken en elkaar feedback gaven. Dat was altijd zo leuk en inspirerend, dus we dachten: laten we dit nog eens doen. We zijn toen bij mijn oma thuis gaan zitten en in aparte ruimtes van elkaar aan het werk gegaan. De een zat in de schuur, de ander in de woonkamer en weer een ander in de logeerkamer. Zo hadden we allemaal onze eigen plekjes. Aan het einde van de dag kwamen we weer bij elkaar en lieten we elkaar horen wat we gemaakt hadden. Het was echt teruggrijpen naar de tijd waarin ik leerde om liedjes te schrijven. Een heel vertrouwd gevoel.’
In Geen Rem heb je het over de schaamte in openheid naar anderen terwijl je een kater hebt. Kun je je nog herinneren wanneer de tekst hiervan tot stand kwam?
‘Vier jaar geleden was ik met S10 naar de uitreiking van Song van het Jaar geweest, waar we voor Zonder Gezicht een prijs hadden gewonnen. Die avond werd het zó laat, omdat we daarna bij mij thuis nog heel lang bleven hangen. De tekst van Geen Rem is letterlijk een omschrijving van wat er die nacht is gebeurd, maar ook hoe ik de volgende dag wakker werd. Ik baalde van mezelf omdat ik allemaal plannen had, maar ook omdat ik het weer veel te bont had gemaakt. Een echte stream of consciousness.
Is het makkelijker om een autobiografische liedjes te schrijven of juist niet?
‘Mijn liedjes zijn altijd een beetje een combi. In elk liedje zit wel een emotie van mezelf, maar soms verzin ik er ook wat bij. Soms is het veiliger om niet helemaal autobiografisch te schrijven, maar aan de andere kant zijn de autobiografische teksten natuurlijk wel kloppend. Ik put uit mijn eigen leven, maar ook uit dat van vrienden. Het is vaak een collage van gevoelens, maar de kern is altijd iets van mezelf. Schrijven voor anderen – zeker als diegene er zelf niet bij is – vind ik bijna niet te doen. Een liedje moet voor mij wel een impuls hebben van iets wat je wil vertellen.’
Maar zou je het wel vaker willen? Schrijven voor anderen?
‘Het lijkt me wel leuk, want altijd schrijven voor je eigen project… Ik weet niet. Op een gegeven moment heb je alles wel verteld, denk ik. Het heeft ook iets magisch, wanneer een ander zingt wat jij hebt geschreven. Met Antoon heb ik bijvoorbeeld Liefste van Luna geschreven en dat was leuk om te doen. Dus ik zou dat stukje toch nog wel willen uitbreiden.’
Dit Is Hoe Je Van Iemand Houdt klinkt als een troost-liedje waarbij je iemand geruststelt. Het blijkt uiteindelijk om je eigen spiegelbeeld te gaan…
‘Voor mij gaat het meer over jong zijn en seks hebben. Maar ook dat je niet alles – ten koste wat het kost – hoeft te geven om van iemand te houden. Aan het einde van het liedje komt het ook weer goed en dat zeg ik dan ook tegen mezelf.’
Zo had ik hem dus niet geïnterpreteerd. Ik dacht eerder aan iemand die gepest werd en zich daardoor niet veilig voelt…
‘Dat is natuurlijk de bedoeling van liedjes, dat iedereen zijn eigen spin eraan kan geven. Dus, juist leuk hoe jij dit hebt ervaren.’
Een groot deel van de productie van het album heb je zelf opgepakt. Waarom wilde je dat per se?
‘Ik werk voor mijn eigen muziek gewoon echt graag alleen. Het produceren vind ik ook leuk. Ik produceer terwijl ik schrijf en daarna neem ik het pas mee naar een producer. Veel van een gevoel van een liedje zit bij mij vaak ook in de productie en in het arrangement. Ik zou zoiets dan ook niet snel uit handen geven. Ik wil dat het liefste gewoon zelf uitvogelen. Voor dit album heb ik de sporen van de liedjes wel aan the guys gegeven die de eindproductie hebben gedaan. Er zit dus ook heel veel van hen in. Maar de demo’s maak ik altijd zelf’. (De eindproductie van het album is gedaan door 22ghosts, een producerstrio dat bestaat uit Tjeerd Bomhof (Voicst, Dazzled Kid), Mathias Janmaat (Bombay Show Pig) en Max Crebolder red.)
Het voelt soms een beetje alsof je het nooit helemaal goed kunt doen
Nog Lang Niet Vrij heeft een opvallende tekst: ‘Je vindt mij te veel veranderd, maar ook nog niet volwassen/Dat ik nu te commercieel ben en ik gooi mijn potentieel weg/Ja, alles was nog beter toen je niet durfde te delen/Denk je dat ik dat niet door heb?/Denk je dat ik niet kan lezen?/Dat ik blind ben voor jouw mening?/Dat het nooit eens aan me vreet?/Wat ik voel zal jij nooit weten…” Over wie gaat dit?
‘Stiekem een beetje over mijn publiek. Ik heb een aantal betrokken fans die heel erg houden van een bepaalde versie van mij. Maar soms heb ik het gevoel dat ik me verder wil ontwikkelen en wil veranderen. Intussen hoop ik natuurlijk dat fans van me blijven houden, ook als ik iemand anders word. Maar het voelt soms een beetje alsof je het nooit helemaal goed kunt doen. Dat stukje frustratie hoor je in het stukje tekst dat je net opnoemde. Tegelijkertijd voel ik heel veel liefde en waardering voor mijn luisteraars. Maar, toch denken mensen vaak dat wat je in het verleden hebt gemaakt, het ding is dat je altijd wil blijven doen.’
Is het dan ook geschreven vanuit de reacties van sommige mensen?
‘Ja. Ik heb met S10 bijvoorbeeld dingen gemaakt die voor een breder publiek waren en daar hadden we veel succes mee. Maar ik voelde bij fans van het eerste uur toen wel een bepaald gevoel. Dat ze mij een beetje klein voor zichzelf wilden houden. En dat snap ik ook heel goed. Dat heb ik vroeger namelijk ook wel bij bepaalde artiesten gehad. Maar ja, ik wil gewoon groeien en blijven ontwikkelen.’
Welke boodschap wil je uitdragen met Wereld, Slaap Zacht?
‘Nou, het is niet echt een boodschap, want het liedje zet niet echt aan tot iets. Voor mij gaat het over dat je als jong iemand best optimistisch kunt zijn. ‘De grote mensen die aan het roer staan zullen het wel weten en het gaan oplossen’, dat gevoel. Maar uiteindelijk kom je erachter dat die mensen maar een stel pannenkoeken zijn die ook maar wat doen. Ik heb het liedje vlak na de recente Amerikaanse verkiezingen geschreven. Toen Trump opnieuw als president verkozen werd, dacht ik: ‘Hoe kan dit nu gebeuren?’ Er zit ook wel een cynische gedachte achter het liedje: je kunt er niet altijd van uitgaan dat alles altijd maar goed komt.’
Ben je veel met politiek bezig?
‘Een beetje. De eerste dingen die ik heb gemaakt zijn wel veel activistischer dan wat ik nu doe. Ik ben wel een betrokken persoon, maar activistisch zijn is niet meer het doel van mijn muziek. Ik vind het geweldig dat andere artiesten lekker rebbeleren en daar moet ook altijd ruimte voor zijn, maar ik deel gewoon liever mijn eigen, persoonlijke ervaringen.’
En wat was de aanleiding om het liedje Met Jullie te schrijven?
‘Dat is eigenlijk een vervolg op het vorige liedje. Als het allemaal een keer naar de getver gaat in de wereld, dan hoop ik dat humor, verbinding en vriendschap daarin een weg mogen vinden. Toen we vorig jaar al die noodpakketten moesten maken, heb ik met vrienden wel zitten geinen om met z’n allen gezellig samen in één huis te gaan zitten. Maar dat is natuurlijk een heel naïef beeld op wat een oorlog zou kunnen veroorzaken. Ik hoop gewoon dat – wat er ook gebeurt – ik met de mensen kan overleven met wie ik in verbinding sta. En met dat stukje humor erbij.’
In Bruiloft maak je duidelijk een sneer naar een ex-liefde…
‘Haha, klopt maar voor dat liedje heb ik dat juist verzonnen. Het leek me heel grappig om te schrijven over het idee dat je met iemand dacht te eindigen, maar diegene eindigt met een ander. The one that got away. En nu krijgt die persoon een kind van wie jij hoopte ooit een kind te krijgen. Het is niet echt een sneer naar hem, maar meer een gevoel van balen.’
Krijgt de solotour van afgelopen zomer, die je helemaal alleen zonder band hebt gedaan in de openluchttheaters, een vervolg?
‘Ik vond het superleuk. Het was bevrijdend om in m’n eentje die optredens te doen. Er zat veel werk in qua voorbereiding wat ik deed via Ableton, een muziekprogramma waar vanuit je allerlei dingen kunt aansturen, zoals geautomatiseerde beats en synthesizers. Daar had ik nog niet eerder mee gewerkt. Het hele technische aspect ervan was best ingewikkeld, maar in de periode dat ik de shows voorbereidde heb ik echt een spoedcursus Ableton gedaan. Daardoor heb ik mijn skills verder heb kunnen ontwikkelen. Tijdens de shows ontstond er ook de ruimte om meer dingen te vertellen en haalde ik fragmenten uit m’n dagboek erbij. Ik heb er ook veel lol aan gehad, dus ja: zo’n solotour wil ik zeker nog eens doen.’
Je gaat – na je stageperiode – weer vol voor de muziek. Maar als je nog eens zo’n stageperiode zou inlassen, wat zou je dan willen?
‘Ik houd heel erg van dieren. Ergens zit er de droom om een opleiding voor dierenverzorger te gaan volgen. Lekker aan het werk zijn in een dierentuin lijkt me echt geweldig. De eenvoud van beesten die niet kunnen praten is leuk. Maar ik sta ook open voor andere dingen.’
Zoals?
‘Nou, als ik beetje in mijn eigen kaders denk, lijkt het me wel interessant om ooit eens te gaan acteren of muziek te maken voor een musical of toneelvoorstelling. Wat ik nu leuk vind aan mijn muziek is dat het een bepaalde dansbaarheid heeft waardoor je makkelijk grote shows kunt doen op festivals en in grote zalen. Misschien ga ik wel een keer een plaat maken met wat kleinere liedjes. Ik weet het echt nog niet. Ik ben door die stage ook pas net weer begonnen met schrijven en dat moet zich ook nog verder ontvouwen. Ik zie wel wat er komt qua inspiratie.’
Kijk Je Naar Mij? van Froukje is vanaf 2 oktober verkrijgbaar
Fotografie: Pasqual Dominic
