Avicii – Stories

Waardering

6

7

Avicii kwam een paar jaar terug als een komeet binnen. In no-time werd zijn naam in één adem genoemd met die van vele grote dj’s. De nog altijd piepjonge Zweed reeg zonder problemen de hits aaneen en liet de mensenmassa op festivals springen. Als vanzelfsprekend gingen alle deuren voor hem open en vooral die naar grote artiesten. Robbie Williams, Tiesto en Nile Rodgers: hij mag ze allemaal al schrappen van zijn bucketlist. De volgende uitdaging wordt om zijn nieuwe album de succesvolle lijn van True door te trekken.

Daarvoor tapt hij andermaal uit een vaatje met fantastische muzikanten. Jon Bon Jovi, Billie Joe Armstrong, Chris Martin, Brandon Flowers, Gavin Degraw en zijn vaste sparringpartner Wyclef Jean zijn slechts een paar van de namen die mee hebben gewerkt aan Stories. “True was al een poging om elektronische muziek in een liedjesformat te krijgen. Stories is daar nog meer op georiënteerd”, zo verklaart Tim Bergling, zoals hij echt heet, de medewerking van de vele pop- en rocksterren.

Met Waiting For Love, de eerste single en tevens openingstrack van het album, maakt Avicii die intenties al direct duidelijk en bij opvolger The Nights was het doel nog duidelijker bereikt. Eigenlijk is het gewoon een popliedje met na elk refrein een stukje dance. Ten More Days spant de kroon, al is er bijna geen elektro meer terug te horen in dat nummer en het lijkt soms meer de r&b- en reggae-kant op te gaan. Maar lang niet elke track is – ondanks de wel aanwezige zang – even erg gericht op de vocalen. Gonna Love Ya is daar een prima voorbeeld, net zoals City Lights en Sunset Jesus, en dat zijn toch gelijk een paar van de mindere tracks.

Want laten we eerlijk zijn: het draaiwerk van Avicii is doorgaans prima in combinatie met zang. Als dat lang achterwege blijft, blijven er bij zijn meeste nummers geen uitzonderlijke samples achter, waarmee hij zich onderscheidt van de rest. Nee, het is die geslaagde mix die hem zo populair maakt en die formule produceert hij op Stories regelmatig met verve.

Maar het algehele resultaat is wel dat je het gevoel krijgt dat Avicii met een muzikale identiteitscrisis kampt. Welke kant wil hij nou echt uit? Want deze plaat loop teveel uiteen om daar duidelijkheid over te geven. Maar wat wel andermaal duidelijk wordt, is dat deze producer prima singles kan maken, waarvan een aantal inmiddels al bewezen geweldig aan te slaan bij het grote publiek. Zijn commerciële doelen zal Avicii met Stories dan ook ongetwijfeld halen, maar elektromuziek in een liedjesformat proppen, daar heeft hij nog werk aan voor zijn komende verhalen.

    Wat vind jij van deze plaat?