Half Moon Run – Sun Leads Me On

Waardering

7 Glassnote Entertainment Group

Ze moesten even hun Mojo terugvinden, de jongens van Half Moon Run. Na het eerste album en het intensieve touren hadden ze het helemaal gehad met elkaar.  Niet zo gek ook als je je bedenkt dat ze niet eens vrienden waren toen ze de band vormden; ze hadden gewoon een hele goede muzikale klik. Wat een vreugde dat Half Moon Run elkaar weer teruggevonden heeft op Sun Leads Me On. Een album vol met diversiteit, maar gelukkig geen gebrek aan samenhang.

Een groot deel van de nummers op Sun Leads Me On is geschreven tijdens een roadtrip naar San Diego, die de jongens maakten om inspiratie op te doen voor de opvolger van succesdebuut Dark Eyes. Het album kent al meteen een relaxte start. Tweede track I cant’t figure out what’s going on springt er meteen uit vanwege de prachtige harmonie: de stem van zanger Devon Portielje en die van bandgenoot Conner Molander sluiten naadloos bij elkaar aan. De subtiele viool tussendoor heeft iets nostalgisch.

Op Consider Yourself menen we iets van Muse terug te horen: upbeat drums, bombastische synthesizers, een subtiel piano-riedeltje en zeer uitrekbare vocals. Na dit elektronische uitstapje keert de band weer terug naar rustiger vaarwater. Hands in the Garden werd een paar weken geleden uitgebracht als tweede single van het album. Een simpel, mooi nummer waarbij we helemaal wegdromen naar warme zomeravonden op het strand. ‘I never thought I could be so happy,’ horen we Devon Portielje zingen. Ja hoor, die roadtrip naar de kust heeft de band meer dan goed gedaan.

Met Turn Your Love probeert de band de vaart er een beetje in te houden. Dat is lastig, een groot deel van de nummers op het album lijkt opgenomen te zijn tijdens een akoestische sessie met maar weinig instrumenten. De diversiteit aan instrumenten horen we eigenlijk alleen op nummers met hoog tempo. Dat is jammer, in de tweede helft van het album ontbreekt het namelijk aan zo’n energiek nummer, waardoor je de aandacht kan verliezen. Opvallend is ultra-slow jam The Debt; we verwachten bijna Prince door de speakers, maar het is toch echt leadzanger Devon Portielje. Het nummer dient als goed voorbeeld voor de rest van het album: het valt op omdat het anders is, maar toch past het bij de rest van de nummers op Sun Leads Me On.

En dan Trust, eerste single en afsluiter van het album. Het nummer werd met gemixte gevoelens ontvangen door fans. Waar de één de nieuwe sound wel kon waarderen, maakte de ander zich ernstig zorgen over de rest van het album; want waarom zou je vernieuwen als je ergens al zo goed in bent? Gelukkig is het voor beide partijen meer dan goed gekomen: Sun Leads Me On is op sommige momenten groots en op andere intiem, het is vernieuwend en toch herkenbaar. Het is niet makkelijk om een succesdebuut te evenaren, of zelfs te overtreffen, maar Half Moon Run is dat gelukt.

    Wat vind jij van deze plaat?