Het LIMPI is een relatief nieuw muziekopleidingsinstituut in Noorwegen, gevestigd in Lillehammer. Het richt zich specifiek op songwriting, productie en de commerciële kant van de muziekindustrie. Hoewel de vruchten zich nog niet direct afwerpen, levert het instituut met Hannah Storm een talent af zoals we ze niet vaak horen. In alles wat Storm doet op haar debuutalbum It Will Never Be The Right Time ademt het de aangename ingrediënten van onder anderen Gracie Abrams, Olivia Rodrigo, Billie Eilish, Damien Rice en… Queen. It Will Never Be The Right Time is een ijzersterk debuut dat zich als een muzikale olievlek gestaag zal verspreiden over de continenten en daar vele, vele harten zal veroveren.
Alleen die opener al: Then You Look At Me. De bombastische muzikaliteit wordt in grote brokken voorgeschoteld. Het lied heeft iets barok-achtigs dat tegen rockopera aan hangt. Zowel in het arrangement, de songstructuur en het akkoordenschema hoor je dat Storm haar oor goed te luister heeft gelegd bij Queen. Hoe dit nummer vervolgens naadloos overgaat in Loverboy en het gemak en de souplesse waarmee Storm wisselt tussen borst- en kopstem (in combinatie met haar pianospel) doet denken aan Freddie Mercury op bijvoorbeeld Love Of My Life uit 1975. Als Loverboy na twee minuten plots explodeert à la Benson Boone in Beautiful Things is It Will Never Be The Right Time als album slechts zes minuten bezig, maar de kans groot dat Hannah Storm je dan al volledig heeft (in)gepakt.
De melodische indieballad Taxi is een song over iemand die een twijfelende partner probeert mee te trekken uit het hoofd — weg van plannen en verklaringen, richting pure, tijdelijke intensiteit. De kracht van deze track zit hem niet direct in de originaliteit, maar veel meer in de herkenbare, zintuiglijke sfeer. De slotzin ‘Bowie on the radio’ voegt daar een trefzeker vleugje nostalgisch escapisme aan toe. Voor Black Dog werd de hulp ingeroepen van Glen Roberts, die eerder teksten schreef voor Olivia Dean, AURORA en Lighthouse Family. Black Dog is een metafoor voor depressie, bekend geworden door Winston Churchill, en in deze track verwoord als een trouwe metgezel die je tegelijkertijd langzaam leegvreet. Juist die ambiguïteit — troost versus vernietiging — maakt de tekst sterk.
Special was de eerste single van It Will Never Be The Right Time. Aan de oppervlakte een vrij klassiek poplied over een verbroken relatie. Maar het Olivia Rodrigo-achtige spanningsveld van directe, eenvoudige taal met emotionele complexiteit is waar Special in excelleert. De interne monoloog, de schaamte in plaats van woede, de ingehouden pijn. Van grote schoonheid en klasse. Mede te danken aan producer en tekstschrijver Eg White, die eerder samenwerkte met Adele, Kylie Minogue en James Morrison.
Dan tot slot een pianoversie van het reeds in 2022 verschenen Stranger. Storms liefde voor klassieke muziek hoor je hier in elke toetsaanslag terug. In de laatste seconden verschuift de sfeer van een HiFi studio-opname naar LoFi thuisrecording. ‘Would you please remember, how you once were mine?’. Hannah Storm weet tekst tastbaar te maken. Ontroerend. Indrukwekkend.
Niet vaak blijf je met een brok in de keel en vochtige ogen achter na het luisteren van een debuutalbum. It Will Never Be The Right Time is alleen om die reden al een bijzonder overtuigende en indrukwekkende plaat geworden. Maar het is meer, veel meer. It Will Never Be The Right Time is op zijn minst kanshebber voor debuutalbum van het jaar.
