Er zijn zangers die op het podium staan om zichzelf te laten zien. En er zijn zangers die op het podium staan om een liedje te dienen. Dennis Locorriere, oprichter, zanger en gitarist van de countryrockband Dr. Hook, behoorde zonder twijfel tot de tweede categorie. Bescheidenheid in hart en nieren.
Hij groeide op in Union City, New Jersey. Als kind werd hij door zijn ouders op een dag meegenomen naar een pretpark. Een dag die allesbepalend zou worden, zoals hij later in interviews meermaals toelichtte. Die dag in dat pretpark trad Sam Cooke op. Locorriere was diep onder de indruk van Cookes stem. Die dag werd een zaadje geplant dat veel later zou leiden naar de oprichting van de band Dr. Hook & The Medicine Show, samen met Ray Sawyer, Billy Francis en George Cummings. Vier karakters die elk hun eigen kleur toevoegden aan het unieke geluid van de band, dat een mix was van de RAL-kleuren-country, rock, komedie en liefdesverdriet. Het debuutalbum Dr. Hook verscheen in 1972. De carrière die volgde leverde meer dan zestig gouden en platina platen op en nummer één-noteringen in meer dan veertig landen. Nederlands succes liet langer op zich wachten. Pas bij hun zevende studioalbum (Pleasure And Pain, 1978) brak de band door in de albumlijsten.
Locorriere zei in meerdere interviews (op verschillende manieren, maar altijd met dezelfde kernboodschap) dat het hem altijd om de liedjes te doen was. Niet om de man die het zingt. Neem Sylvia’s Mother, dat in Nederland, in tegenstelling tot albumsucces, wél tot vroeg single-succes leidde. Of die andere grote hit Sharing The Night Together. En natuurlijk A Little Bit More en Baby Make Her Blue Jeans Talk; Locorriere bleef zichzelf beschouwen als dienaar van het repertoire. The Cover Of The Rolling Stone beschreef hij als een ensemblestuk: niet zijn nummer, maar dat van de hele band.
Zijn publiek begreep dat intuïtief. Mensen liepen na afloop van een concert niet op hem af om over hem te praten, maar met hem te praten over hun vader die Dr. Hook-liedjes zong en op gitaar speelde op de camping. Over een begrafenis van een dierbare waar A Little Bit More werd gedraaid. Over de eerste keer dat ze verliefd waren en When You’re in Love with a Beautiful Woman hoorden op Hilversum 3. Al deze nummers bleef hij vertolken, ook lang nadat de band in 1983 uiteen viel. In november 2025 kondigde hij aan te stoppen met toeren. Na een slopende strijd tegen een nierziekte overleed hij afgelopen zaterdag thuis in Sussex, 76 jaar oud.
Wat hij nalaat is niet van mythische proporties, geen verafgoding onder zijn fans, geen eeuwige sterrenstatus. Nee: wat hij nalaat zijn gewoon een heleboel mooie liedjes. En dat was precies wat hij wilde.
