De naam Mikky Ekko doet heel misschien een belletje ringen. De Amerikaanse zanger scoorde een hit met Stay samen met popzangeres Rihanna. Het nummer stond in meerdere landen in de hitlijsten. Nu is het de tijd voor Mikky om zichzelf als soloartiest te bewijzen met zijn debuut Time.
Om gelijk met de deur in huis te vallen: Mikky Ekko’s debuut doet alles behalve overtuigen. De muziek is over geproduceerd, clichématig en kabbelt op sommige nummers moeizaam door. Met de hippe producties maakt Mikky R&B/pop deuntjes die soms net iets te lang duren, daarbij zijn veel nummers net niet boeiend genoeg om ze te onthouden; laat staan nog een keer te luisteren.
Er zijn echter wel wat lichtpuntjes te vinden op een album dat veel te lang duurt. Geen wonder dat de zanger zijn album Time heeft genoemd.
We worden ingeleid met Watch Me Rise. Een nummer dat lekker in het gehoor ligt en ook niet teveel van de luisteraar eist. Opvolger Smile is een tenenkrommend popliedje dat alleen een narcist als huilebalk Giel Beelen zal raken. Onder een akoestisch gitaartje kreunt Mikky: “Smile, the worst is yet to come/We’ll be lucky if we ever see the sun”. Het nummer is een mislukte mix tussen Coldplay en Mumford & Sons.
Op Riot besluit Mikky opeens de harde kant op te gaan. De rocksound van dat nummer is totaal misplaatst op een album dat nog weinig overtuigd. Gierende gitaren en stampende drums klinken op de achtergrond terwijl Mikky met zijn goede stemgeluid het nummer rechtovereind probeert te houden. Je kan het al raden: dat lukt hem totaal niet. Mourning Doves gaat nergens heen, met zijn zuchtende zang en onnodige ‘experimentele’ effectjes.
Het probleem met Time is dat Mikky goede popliedjes kan schrijven, maar te hard zijn best doet pop over te komen. Vooral op de laatste twee nummers wordt dit pijnlijk duidelijk. Pressure Pills is robotachtig, creepy en zit goed in elkaar, maar op afsluiter Pretend You Care wordt hetzelfde trucje uitgevoerd. Enkel het refrein is toegankelijker, maar slaat totaal niet aan. Wanneer Ekko het rustig aanpakt doet hij het een stuk beter zoals op de het titelnummer en het sensuele U. Hij heeft een goede zangstem, en weet die op twee nummers goed tot uiting te brengen. Hij klinkt zwoel op U tijdens het fijne refrein. Ook de emotie op Time weet hij met zijn overgave over te brengen.
Al met al kan gezegd worden dat Mikky Ekko zijn best heeft gedaan; soms iets té hard zijn best. Niet alle nummers zijn even goed en vervelen snel. Maar met een aantal uitzonderingen heeft hij een album gemaakt die met net iets minder nummers veel beter tot zijn recht was gekomen.
Label: RCA Records
