Triphop was eind jaren negentig een populair genre, maar vaak somber van toon door bands als Massive Attack, Portishead en Tricky. Morcheeba bracht daar verandering in met een meer folky en vrolijke invulling. De band werd opgericht in 1995 en brak drie jaar later door met hun tweede album Big Calm en de hitsingle By The Sea
Vele albums volgden en de initiële bandleden, met als voornaamste exponent zangeres Skye Edwards, hielden het niet altijd met elkaar vol. Edwards verliet de band maar keerde na een aantal jaren weer terug. Van de broers Godfrey bleef alleen Paul over. In 2025 aangekomen is er nu het elfde album: Escape The Chaos.
Stijl en stem veranderen, productietechnieken verbeteren. Onmiskenbaar is dat de band op dit album veel voller en warmer klinkt dan op het succesvolle Big Calm. Edwards’ stem is het hele album een genot om naar te luisteren en in een aantal nummers, zoals We Live And Die, ronduit wonderschoon. Het timbre en de vibratie in haar stem doen soms erg denken aan Nellee Hooper’s bijdragen op Massive Attack’s Protection in tracks als Three en Sly.
De eerste twee tracks van het album, Call For Love en Elephant Clouds, zetten de toon voor het grootste deel van het album. We zijn terug in downtempo, triphop land. Far We Come en Molten zijn heerlijke loungy tracks, goed geproduceerd, en voorzien van Edwards’ kenmerkende stem .
Bleeding Out is de eerste wat meer up-tempo track, waarin ook eindelijk het tot dan voornamelijk fraaie maar ondersteunende muziektapijt van Paul Godfrey een eigen rol krijgt. De gitaarsolo aan het eind zwiert om Edwards’ stem heen, harmonieus maar beiden ook in gevecht om de meeste aandacht.
Op de tracks waar Edwards minder op de voorgrond treedt, neemt de kwaliteit snel af. Peace of Me met rapper Oscar #WorldPeace is een dissonant, Cooler Heads is een mislukte DJ Shadow imitatie, en Hold It Down is een te makkelijk tussendoortje. Gelukkig is Pareidolia een fraaie uitzondering hierop. Edwards wordt vervangen door de Franse zangeres Amanda Zamolo en de track wordt naar een hoog psychedelisch en bluesy level getild door Godfrey’s gitaar en fragmenten van een gaita, een door El Léon Pardo bespeelde traditionele Colombiaanse fluit.
Dead To Me is Edwards ten voeten uit. Prachtig gezongen: ‘There goes the sunshine/On the worst day of my life/Go to hell/…’ Als je niet beter luistert, en je hebt de tuin- of balkondeuren open waardoor fluitende vogeltjes zich mengen met Edwards’ stem, neurie je vrolijk mee op een uiteindelijk zwaar en somber nummer.
Edwards gebruikt de lage registers van haar stem in de opening van slottrack Escape The Chaos, en verderop is daar opnieuw, nogmaals ter bevestiging, die fraaie vibratie in haar stem.
Voor de liefhebbers een geruststelling: triphop is niet dood. Meer dan levend zelf, laat Morcheeba horen met dit nieuwe album Escape The Chaos. Met Edwards als de ongekroonde koningin van de zwoele, warme, loungy stem levert de band een overwegend prima album af dat alle fans van de band, en triphop liefhebbers in het algemeen, zullen omarmen.
