OOO is alweer het derde album van .multibeat, de Utrechtse band die in de kern bestaat uit Boudewijn Pleij (keys), Thijs van Zutphen (bas) en Aron Smit (drums), maar net als op voorgaand materiaal volop de samenwerking aangaat met andere artiesten.
Dat leidt tot een album met in totaal veertien tracks die uiteenlopen van soul tot (soms complexere) jazz. Met dat laatste start het album ook. Flyyy, in samenwerking met Casiio, opent sprankelend. Met relaxte beats en een wat wankele synthesizersound wordt de toon gezet naar Nine / Three. Dankzij de inbreng van Paul van de Calseijde wordt een prima jazzclubsfeertje gecreëerd, waarna het nummer onder pianobegeleiding even volledig op zijn kop gaat. Nine / Three verandert in een clubtrack, om gelukkig weer terug te keren naar de beginbasis.
Het zijn dit soort vondsten die ook zijn terug te horen in Rapsody, dat intrigeert door de hoge terugkerende piano-aanslag in combinatie met bijna aritmisch drumwerk. Of in Three / Four met een belangrijke rol voor de bas. Over wankele synthesizers gesproken: die pakken hun momentje op Send It en spelen een voorname rol in de eerste helft van dit verder mooie en gelaagde nummer.
De samenwerkingen met gastvocalisten resulteren in tracks die meer in de categorie soul en r&b passen. Zoals in Bloom met de Nederlandse r&b-zangeres Neema Nekesa, een nummer over groei, vertrouwen en veerkracht. De Nederlandse zanger TOS klinkt op momenten als Anderson .Paak in Hold Me Down. Säm Wilder roept in Please Hold Me met zijn timbre herinneringen op aan Frank Ocean.
De grootste verrassing qua samenwerking is te vinden in Monochrome met vAn. Niet zozeer door die samenwerking, maar meer doordat je bij de eerste tonen van de drums in dit nummer gelijk denkt dat Hall & Oates de strijdbijl eindelijk hebben begraven en een vernieuwde versie van I Can’t Go For That hebben uitgebracht. Dat het nummer uiteindelijk heel anders klinkt, laat die gedachte niet verdwijnen, juist door die onmiskenbare drums.
In slottrack Use Your Noggin, maar eigenlijk nog het meest in titeltrack OOO laat .multibeat horen een veelzijdige band te zijn die in combinatie met gastartiesten moeiteloos het hele spectrum van soul tot jazz met kwalitatief sterke nummers weet in te vullen. De afwisseling hiertussen wordt met korte, soms wat overbodig klinkende intermezzotracks opgelost. Daarmee wordt ook duidelijk dat het album een prima verzameling is van waar de band nu toe in staat is. Een mooie opvolger zou een album kunnen zijn met wat meer focus op de jazzy kant van de band, want daar lijkt nog heel veel moois mogelijk.
Enthousiaste recensenten en spotters gezocht voor Nieuweplaat
