Er bestaat geen objectief meetlint om te bepalen of er bij een artiest sprake is van een doorbraak. De Nederlandse singer-songwriter Robin Storm heeft de afgelopen tijd echter een aantal piketpalen de grond in geslagen die steeds meer toewerken naar dat moment. Zo mocht hij vorig jaar zijn eerste gouden plaat in ontvangst nemen, gaat zijn single Duly Love inmiddels naar de 13 miljoen luisteraars op Spotify en staat hij binnenkort in de voorprogramma’s van Douwe Bob en Racoon. Zijn nieuwe ep In The Key Of A Broken Heart is de volgende stap in de richting van doorbraaksucces, al zal de lengte van de zes songs op deze ep niet ieders hart veroveren.
De eerste track, Come Over, is daarbij exemplarisch. Het lied kent een lengte van ruim onder de drie minuten en heeft geen brug; het deel van een song vlak voor het laatste refrein dat contrasteert met de rest van het lied in melodie en tekst. De crescendo opbouw van Come Over is puntgaaf, alleen door het ontbreken van de brug eindigt het lied gevoelsmatig wat in niemandsland. Daarbij moet gezegd, gelet op de titel van deze ep: wie voelt zich niét in niemandsland als je rondloopt met een gebroken hart?
Would Have Done ervaart om een heel andere redenen als een te kort lied. De kwaliteit van deze track steekt hoog boven het soul-maaiveld uit en doet af en toe denken aan John Mayer. Wie zijn of haar muzikale fantasie een beetje de vrije loop durft te laten hoort het soort song waaraan Michael McDonald graag zijn backing vocals uitleent. Weinigen zullen bezwaar hebben als Would Have Done een lied van pakweg vier minuten was geworden.
Het nummer Nothing More Than A Memory laat horen dat Storm een begenadigd zanger is die het gebruik van zijn kopstem goed weet te doseren. Hij heeft een goed stel muzikanten om zich heen verzameld en een producer gevonden die het geheel nog beter laat klinken dat de optelsom van individuele kwaliteiten. Het is een trend in muziekland dat liedjes steeds korter worden. In toenemende mate zijn “kenners” van mening dat deze beweging haaks staat op vrije expressie en creativiteit. Het tegenargument telt twee woorden: Rubber Soul. Van de veertien liedjes op deze plaat van The Beatles is er slechts één langer dan drie minuten. You Won’t See Me duurt drie-en-een-halve minuut; precies de lengte van de afsluitende track van Storm: Moving On.
‘I’m walking through a crowded street/But all of the faces are strangers to me.’ Met deze openingszinnen creëert Storm een Notting Hill-achtige sfeer (film uit 1999) om zijn gevoel beeldend te maken voor de luisteraar. Richting het einde van het lied trekt hij alle registers open van zijn – tot dan toe – ingehouden soulstem en horen we pas echt hoeveel talent er schuilt in deze uitstekende zanger.
Het moment van doorbraaksucces herken je vrijwel altijd achteraf, dus wij kunnen en zullen nu niet beweren dat de doorbraak van Robin Storm aanstaande is. Wat we op de ep In The Key Of A Broken Heart horen is dat in ieder geval alle ingrediënten die nodig zijn voor zo’n doorbraak, in ruime mate voorradig zijn. Stilte voor de Robin Storm…?
