Taylor Swift heeft met The Life of a Showgirl een nieuw ‘era’ toegevoegd aan haar discografie. Waar haar vorige project, The Tortured Poets Department, nog bestond uit melancholie, introspectie en lange, vaak sombere nummers, voelt dit album als het tegenovergestelde: lichter, sprankelender en bijna theatraal. Het lijkt alsof ze na een periode van zelfonderzoek weer het podium op stapt met een glimlach en een knipoog, klaar om haar publiek opnieuw te vermaken. Precies wat het leven van een showgirl inhoudt.
In haar nieuwe album zingt Taylor Swift niet alleen over liefde en relaties, maar ook over het leven in de schijnwerpers en wat dat met haar doet. Het is voor een groot deel een oefening in zelfreflectie en zelfonderzoek, waarbij ze, zoals we van haar gewend zijn, veel gebruikmaakt van referenties naar uiteenlopende onderwerpen. Naast de thematiek valt ook de productie op, Taylor schreef en produceerde The Life of a Showgirl samen met de grote producers Max Martin en Shellback in Zweden, met wie ze ook samenwerkte op Reputation (2017).
In de openingstrack trekt ze bijvoorbeeld een parallel tussen hoe haar verloofde Travis Kelce haar vond en hoe hun relatie ontstond, en het tragische lot van Ophelia uit Shakespeare’s Hamlet. In het tweede nummer, Elizabeth Taylor, verwijst Taylor vaak naar de carrière en het liefdesleven van de overleden actrice, wat ze gebruikt om haar eigen leven in de schijnwerpers te beschrijven.
Er is een bijzondere samenwerking bij het lied Father Figure, namelijk met George Michael. Taylor heeft zijn nummer uit 1987 geïnterpoleerd, wat eigenlijk niet heel duidelijk te horen is. Ze gebruikt de melodie van George Michaels track als inspiratie en voegt hierbij haar eigen tekst en muzikale arrangementen toe. De grootste overeenkomst is dus vooral de titel van het nummer.
In Eldest Daughter kijkt Taylor naar hoe iedereen zich gedraagt in het openbaar; hierbij gebruikt ze veel hippe woorden van het internet en beschrijft ze het alsof het gaat over het zijn van de oudste dochter. Zelf zegt ze hierover: “Het is een liefdesliedje over de rollen die we spelen in ons openbare leven […] Dit nummer gaat echt over de kern van het probleem: als iemand dichtbij komt en je vertrouwen wint, kun je toegeven dat je om bepaalde dingen geeft.”
Actually Romantic begint anders dan de andere tracks op dit album. De toon is gelijk gezet, vooral wanneer duidelijk wordt dat het een ‘disstrack’ is richting Charlie XCX. Ondanks meerdere sneren wordt het lied niet zwaar beladen, omdat Taylor ervan maakt dat het eigenlijk romantisch is dat iemand zich zo druk maakt over haar en zoveel aan haar denkt.
Wi$h Li$t, Wood en Honey zijn typische liefdesliedjes vanuit verschillende perspectieven, maar laten vooral zien dat Taylor helemaal over haar oren verliefd is op haar verloofde Travis Kelce. In Honey zingt Taylor dat hij haar zo mag noemen wanneer hij thuiskomt en in Wi$h Li$t zingt zij zelfs dat zij een hele straat vol mensen wil die op hem lijken, kinderen van hen samen!
Het album eindigt met de titeltrack The Life of a Showgirl, waarin ook Sabrina Carpenter te horen is. Het vertelt het verhaal van een showgirl, Kitty, maar door het lied heen komen beide dames erachter dat zij dit leven leiden. Het is niet altijd glitter en glamour als showgirl en er komt veel bij kijken, maar toch eindigen ze optimistisch: “We will see you next time.”
The Life Of A Showgirl heeft een nieuwe sound in vergelijking met Taylor Swift haar vorige albums. Elke track is uniek, ook in vergelijking met al haar andere nummers, maar toch lijkt het allemaal op elkaar. Het zijn namelijk allemaal typische Taylor Swift liefdesliedjes. Daarnaast is het jammer dat de nummers op dit album niet echt met elkaar verbonden zijn, zoals bij eerdere projecten. Denk bijvoorbeeld aan betty, cardigan en august op Folklore. Het is maar afwachten of The Life Of A Showgirl net zo’n groot succes wordt als haar eerdere albums, maar haar fans kennende komt dat wel goed.
