Na Tom Skinners debuut in 2022 met Voices of Bishara, volgt zijn nieuwe album Kaleidoscopic Visions een duidelijke andere koers. Waar het debuut geïnspireerd was op Abdul Waluds cello meesterwerk Be Myself uit 1978, is Kaleidoscopic Visions precies wat de titel weergeeft: een caleidoscopische visie op muziek van de drummer die bekend is van bands als Sons of Kemet en The Smile en van samenwerkingen met David Byrne, Alabaster Plume en Floating Points.
Bij de uitwerking van die visie heeft Skinner de hulp ingeroepen van zijn oude muziekvrienden: Tom Herbert (akoestische bas), Robert Stillman (tenor & sopraan saxofoon), Chelsea Carmichael (tenor saxofoon & fluit) en Kareem Dayes (cello). En er zijn bijdragen van artiesten als Meshell Ndegeocello, Portisheads Adrian Utley, Contour en Yaffra
Skinners veelvuldig geroemde en fenomenale drumkwaliteiten komen direct al tot uiting in de openingstrack There’s Nothing To Be Scared Off. Na wat toonzettingen ter introductie en aanzwellende drums zorgen bas en cello voor een muziektapijtje waar Skinner een magistraal drumfundament onder plaatst. De track is afgelopen voordat je het doorhebt en wordt gevolgd door het serene Auster.
Na deze twee tracks volgt de centrale track in het album, Margaret Anne, opgedragen aan zijn moeder, de voormalige beroemde concert pianiste Anne Shabby. Skinner geeft aan dat veel van zijn muzikale inspiratie en uitgestippelde muzikale route zijn geïnspireerd door zijn moeder die het podium verliet kort na de geboorte van zoon Tom. Niet alleen om voor het gezin te zorgen, maar ook uit frustratie met de toentertijd diepgewortelde vrouwenhaat in de klassieke muziekwereld. In Margaret Anne verwoordt Skinner de moed en veerkracht van zijn moeder om haar hart te volgen. Met het strakke ritme, de eerst vrolijk dartelende snaar- en blaasinstrumenten die naarmate de track vordert steeds onrustiger beginnen te klinken is het één van de hoogtepunten van het album.
De titeltrack, MHA en bovenal Extensions zijn heerlijke, soms wat smooth en soms wat frivole, jazz- tracks en daarmee representatief voor het album. De soms moeilijk te verteren freestyle jazz van de live uitvoering van Voices of Bishara is verlaten.
De samenwerking met Meshell Ndegeocello is een ander hoogtepunt; in het lange uitgesponnen maar daarom niet minder fraaie The Maxim smelt de veelzijdige stem van de zangeres mooi samen met vooral de sax. Skinner is in deze track duidelijk meer ondersteunend en het zijn de andere muzikanten uit zijn band en Ndegeocello die hier de show stelen. Het einde van de track, met het repeterende ‘Welcome’, is ronduit betoverend.
Met Logue en See How They Run heeft Skinner aan het einde nog wat verrassingen in petto. Logue neemt je terug naar een jazzclub uit vroeger tijden met de markante stem van Contour. En Yaffra voegt spoken word toe aan het minimalistische How They Run. Het is een wat merkwaardige afsluiting maar het kenmerkt de veelzijdigheid van Skinner om deze ‘experimenten’ ook mee te nemen op het album.
Met Kaleidoscopic Visions laat Skinner opnieuw horen tot één van de beste jazzmuzikanten van het Verenigd Koninkrijk te behoren. En dat hij daarnaast een neus heeft voor uitzoeken van geweldige bandleden en artiesten. Dit meer persoonlijke en melodieuzere album is opnieuw vernieuwende jazz van hoge kwaliteit.
(De release van dit album is uitgesteld tot 17 oktober 2025)
