Bij zijn debuutalbum Come Around And Love Me in 2023 werd Jalen Ngonda onmiddellijk vergeleken met Motown-zangers als Marvin Gaye en Smokey Robinson. Grote schoenen om te vullen, maar dat gaat de in Amerika geboren en in Engeland wonende en werkzame zanger prima af. Zijn zang wordt gekenmerkt door een hoge falsetstem, emotionele intensiteit en een authentieke jaren ’60- en jaren ‘70-soulklank. Toch is zijn muziek geen pure imitatie; Ngonda combineert klassieke soul met moderne songwriting. Op zijn tweede album Doctrine Of Love blijkt eens te meer dat Ngonda een eigen plek verdient in de hedendaagse soulscene. In tien nummers stort hij zijn ziel uit in het zwarte goud waarbij de muzikale inbedding je gelijk terug de jaren zeventig in trekt. Nostalgie lijkt hier op de loer te liggen, maar Ngonda heeft gewoon een tijdloze plaat gemaakt met sterke referenties aan het gouden decennium van bewogen en diepe soulmuziek.
Anyone in Love is de eerste single van het album en eveneens de openingstrack. Na een korte intro barst de wat rasperige falset van Ngonda los. Het nummer heeft een prachtige melodie en zwiert van vocale uithalen naar ingetogen instrumentatie. Sterk drumwerk, kabbelende piano en goedgeplaatst gitaarwerk, aangevuld met hier en daar een viool of bel. De midtempo titeltrack kent een krachtige bas en subtiele blazers. Wederom laat de muziek de stem van Ngonda prachtig naar voren komen. In Mr Train Conductor wordt de sound wat losser en zingt Ngonda, ondersteund door koortjes, de sterren van de hemel. De laatste single voor het verschijnen van het album is Burning Temptation, waarin het warme soulgeluid van de muzikanten het comfortabele bed vormt voor de naar grote hoogten stijgende falset van Ngonda.
In Love Is Gone schakelt Ngonda een paar stappen terug in tempo. Melancholieke klanken ondersteunen de zanger, terwijl hij toewerkt naar het voltooien van een fraai en gedragen song. Met eenzelfde intensiteit en diepgevoeld emotie trekt I Can’t Ever Leave You deze lijn door. De afwisseling tussen de blazers, strak drumwerk en gevoelige gitaarsolo’s geeft het nummer diepgang en emotionele reikwijdte. De toon wordt weer wat opgewekter als Hannah, What’s The Matter uit de speakers spat. Het tempo neemt ook toe en de koortjes geven de zang van Ngonda extra cachet. Good Good Love klinkt bijna als een soulvolle wals en geeft alle ruimte aan fraaie uithalen omlijst met aanzwellende blazers.
In Hang It On The Shelf neemt de bas het voortouw en dat geeft het nummer een funky groove. Je voet tikt ongemerkt mee als het nummer zich verder ontvouwt. In het slotakkoord Taken Out Of The Picture gaat het tempo iets omlaag en vlechten piano, violen en drums zich gewillig om de stem van Ngonda. Het blijft knap hoe zijn stem tegelijk het middelpunt van ieder nummer is en geheel versmelt met de instrumentatie. Het resultaat van een zanger, gitarist en sowngwriter die weet wat hij wil en de juiste mensen om zich heen heeft verzameld om dit in de studio op de plaat te zetten.
Docterine Of Love is een erg sterk album dat niet alleen liefhebbers van klassieke soul in de traditie van Marvin Gaye, Curtis Mayfield of Al Green zal bekoren. De sterke songs en de uitmuntende instrumentatie verleidt eenieder die van goede muziek houdt om de naald na het verstrijken van de laatste tonen onmiddellijk weer in de eerste groef van kant A te laten neerdalen. Na de eerste plaat was al duidelijk dat Ngonda een nieuwe ster aan het Britse soulfirmament zou worden en die status is met dit tweede album absoluut waargemaakt.
Doctrine Of Love komt uit op 5 juni en Jalen Ngonda speelt deze zomer op 10 juli op North Sea Jazz en in oktober speelt hij in Amsterdam en Groningen
