The Milk Carton Kids bewijzen, met hun nieuwe album Lost Cause Lover Fool, dat ze het schrijven van mooie liedjes nog lang niet zijn verleerd. Het duo, bestaande uit Kenneth Pattengale en Joey Ryan, is al jaren een gevestigde naam in het Amerikaanse folkgenre.
Met hun harmonieuze stemmen en simpel, maar effectief gitaarspel dompelen ze je onder in melancholie.
Het album trapt af met de track Blue Water, een nummer dat je eigenlijk moet opzetten wanneer je op een grauwe regenachtige dag met je auto door de natuur rijdt. Als intro spelen ze een duet van gitaar en banjo, waardoor de plaat gelijk een soort westernachtige, Amerikaanse sfeer krijgt. De track heeft een zachte toon die goed past bij de tekst: ‘I know you’ve got my spinning mind. I take it one day at a time. Everything will be alright.’ De titel zelf lijkt te verwijzen naar de kalmte van het blauwe water. De kalmte die moet worden gevonden wanneer het leven je test.
A Friend Like You is misschien wel de grootste hit van het album. Het nummer, zoals veel tracks op het album, is een liefdesliedje. The Milk Carton Kids omschrijven een autorit waarin de verschillende gepasseerde plaatsen een fijne structuur aan het nummer geven. Tegelijkertijd blijft de relatie tussen de twee personages bewust ambigu: zijn ze geliefden, of balanceren ze op de rand van iets dat nooit volledig wordt uitgesproken?
Halverwege gebeurt er echter iets interessants. De ‘wij’-vorm waarin voorheen werd gezongen, verandert in een ‘ik’-vorm, een detail dat suggereert dat ze zonder elkaar verder gaan. De kern van het verhaal wordt gevat in de tekst: ‘A thousand things I want to say. But a friend like you could be the end of me.’ Het is een mooie omschrijving van een tragiek waarin velen zich kunnen vinden. De hoofdpersoon in dit nummer wil niets liever dan zijn liefde verklaren, maar is te bang of te gekwetst om door te zetten.
Dat A Friend Like You direct wordt gevolgd door I’ll Go Home From Here voelt als een bewuste keuze. Thematisch sluiten de nummers op elkaar aan, waardoor het bijna lijkt alsof de emotionele ontwikkeling van het ene nummer doorloopt in het volgende en tot berusting komt.
De vergelijking met Simon & Garfunkel is inmiddels een cliché, maar ook hier onvermijdelijk. De samenzang, de minimalistische muzikale begeleiding en de thematiek, gericht op transformatie, gebroken harten en het uitvergroten van kleine, intieme momenten, plaatsen The Milk Carton Kids duidelijk in die traditie. Vernieuwend is het zelden, maar dat lijkt ook niet het doel.
Lost Cause Lover Fool bevestigt vooral waar het duo goed in is: het maken van ingetogen, emotioneel resonante folk. Niet baanbrekend, maar wel oprecht.
