The Waterboys – Where The Action Is

Waardering

8

De gemiddelde muziekliefhebber kent The Waterboys waarschijnlijk alleen van de jaren tachtig klassieker Whole Of The Moon. Andere nummers van deze van oorsprong Britse en Ierse band rond frontman en leider Mike Scott hoor je niet of nauwelijks op de radio. Toch zijn er voldoende fans die reikhalzend uitkijken naar nieuw werk. Met Where The Action Is zullen zij niet teleurgesteld zijn.

Het titelnummer is een vet uptempo nummer, waarbij de gitaar wordt ondersteund door het kenmerkende geluid van een Hammondorgel. Where The Action Is is een verwijzing naar de soulklassieker Let’s Go Baby van Robert Parker uit jaren zestig. De soul in het nummer van Scott wordt vakkundig verzorgd door achtergrondzangeressen Zeenie Summers en Jess Kavanagh. Wat een begin: ‘Let’s go baby, where the action is’! Het album gaat verder met London Mick dat een ode is van ‘Clash-kid’ Scott aan Mick Jones, gitarist van de legendarische punkband The Clash. Niet verwonderlijk dus dat London Mick een rock-‘n-rollnummer is met de nadruk op de gitaar.

In het sfeervolle In My Time On Earth staat de stem van Mike Scott centraal. Hij is bij lange na niet de beste zanger van de wereld, maar hij heeft het talent om je met zijn indrukwekkende teksten een nummer in te trekken en niet meer los te laten. In My Time On Earth is zo’n nummer. Scott praat en zingt dit typische Waterboys-nummer naar grote hoogten, terwijl het tempo en de intensiteit langzaam door de band wordt opgevoerd. De teksten van de veelzijdige Scott zijn altijd een belangrijke factor in de muziek van The Waterboys geweest. Deze keer ook persoonlijke teksten, want in Ladbroke Grove Symphony neemt hij je mee naar zijn jeugdjaren in Ladbroke Grove en Portobello Road. In een lekker tempo krijg je een rondleiding door de straten van de Londense wijk Notting Hill in de jaren zestig inclusief een outro van straatgeluiden.

Op Where The Action Is staan ook nummers die je bij een tweede draaibeurt kunt overslaan. Take Me There I Will Follow You is bijvoorbeeld een mislukte poging om een rapnummer te maken. The Waterboys staan bekend om hun veelzijdigheid (rock, folk, blues, soul), maar aan rap moeten ze zich voortaan maar niet meer wagen. Luister dan nog maar eens naar And There’s Love, een kort en simpel nummer dat je met plezier een aantal keren achter elkaar kunt aanzetten.

Als laatste het ruim negen minuten durende Piper At The Gates Of Dawn. Dat is niet alleen de naam van het debuutalbum van Pink Floyd, maar ook de titel van hoofdstuk zeven van de novelle The Wind in the Willows uit 1908 van de Schotse schrijver Kenneth Grahame. Dit hoofdstuk wordt op deze track, onder begeleiding van de piano, door Scott voorgedragen.

Where The Action Is heeft als subtitel An Entertainment in Sound by The Waterboys. Dat is een toepasselijke omschrijving, want The Waterboys hebben weer een verdomd goed en vermakelijk album afgeleverd.

    Wat vind jij van deze plaat?