Valleyheart – Everyone I’ve Ever Loved

Waardering

7

Het Amerikaanse Valleyheart is nog een onbekende band, maar daar kan de komende jaren verandering in komen. Met Everyone I’ve Ever Loved hebben de indierockers uit New England namelijk een puik debuutalbum afgeleverd.

Valleyheart bestaat uit zanger/gitarist Kevin Klein, bassist/toetsenist Danny Godwin, gitarist Filipe Inacio en drummer Jonathan Miller. In 2016 werden de vier nummers van de EP Nowadays uitstekend ontvangen door de muziekscène in de regio Boston. Het was meteen een stimulans om bij een volgende gelegenheid een volledig album uit te brengen. Die gelegenheid heeft nu een naam: Everyone I’ve Ever Loved.

Drijvende kracht van de band is Kevin Klein. Thuis heeft hij een kleine studio waar hij zijn muzikale ideeën kan uitwerken. Het nummer Your Name is ongetwijfeld op deze manier ontstaan, want op het album klinkt het – positief bedoeld – als een thuisopname. Alleen de aangename stem van Klein en een akoestische gitaar, meer is niet nodig bij dit intieme nummer dat gaat over geloof en zijn jeugd in Massachusetts.

Het aparte Paradisum heeft ook de intieme sfeer van een huiskamer, alhoewel de zang juist buiten in de vrieskou is opgenomen. De zware ademhaling van Klein geeft het nummer een extra dimensie. Ook zijn kinderstemmen toegevoegd. En deze keer geen gitaar, maar een piano als simpele begeleiding.

De eerste single Crave is een stuk ruiger en dit geeft beter weer waar Valleyheart voor staat. Lekkere gitaarrock zonder al te veel spierballen. Crave gaat over hoe mensen omgaan met de stress van het ‘moeten’ in plaats van gewoon ‘zijn’. De druk die door de maatschappij wordt opgelegd in zijn of haar zucht naar meer maakt diegene minder menselijk.

Het geloof is naast dromen, vrienden en familie een terugkerend thema op het album. Tweede single Friends In The Foyer gaat bijvoorbeeld over het conflict dat ontstaat als je gaat twijfelen aan het geloof waarmee je bent opgevoed. In het geval van Klein en zijn vrienden het geloof in God. Het is een uptempo nummer met de nadruk op de drums. Dissolve is een van de beste nummers door de verschillende ritmes. Er zit een kwetsbaar middenstuk in dat verder gaat in een heerlijk einde. Minder ritme, maar niet minder mooi is het langzamere Drowned In Living Waters. Er zit dus veel afwisseling in het album.

Als laatste nog iets over opener Heaven & Hell. Een perfect nummer om mee te beginnen. Zoals heel Everyone I’ve Ever Loved ligt het lekker in het gehoor. Valleyheart is niet overdreven Amerikaans, maar ze moeten nog wel iets meer een eigen stijl ontwikkelen. De toekomst ziet er in ieder geval rooskleurig uit voor de band.

    Wat vind jij van deze plaat?