Within Temptation – Resist

Waardering

7

8

Wat doe je als je als zangeres van de populairste symfonische rockgroep van Nederland solo een zoetsappig popalbum maakt? Dan maak je als je terugkomt bij je band een van de hardste albums tot nu toe. Zonder ballads en dat soort gedoe. Resist is tien nummers lang knallen op hoog niveau. Maar daar blijft het dan ook bij. Within Temptation presteert zonder te imponeren en je van je sokken te blazen. Figuurlijk dan, want letterlijk zit er genoeg power in om je uit balans te krijgen tijdens een concert.

Strak geproduceerd, goede arrangementen en bombastische uitspattingen die gelukkig net niet over the top zijn. Toch ontbreekt dat wauw-gevoel. Het voelt alsof Within Temptation het verhaal van een oorlog vertelt, die gedurende die ellenlange aanloop niet aan een ontknoping toekomt. Een spel zonder winnaar. Een verkiezingsstrijd zonder uitslag. Een gevoel dat alleen maar versterkt wordt door songtitels als The Reckoning, Holy Ground, Trophy Hunter en wat te denken van de naam Endless War.

Veel nummers op Resist moeten het van hun intro’s hebben als belangrijkste hooks. Vervolgens is het vaak lekker stampen op ritmes die we al kennen, zij het dat de arrangementen iets elektronischer geladen zijn dan voorheen. Een perfect voorbeeld daarvan is Mad World, dat na het begin eigenlijk lijkt op een doorsnee Within Temptation-track. Goed, dat zonder meer, maar zonder verrassingselementen.

De enige track die er echt uitspringt is Firelight, waarop Jasper Steverlinck (van de band Aird) ook vocals verzorgt. Het hoge – soms bijna raggende tempo – is verdwenen, waardoor alleen de symfonische en bombastisch dreunen achterblijven. Hetgeen allemaal nog eens versterkt wordt door het ge-wo-ho gedurende het nummer. Verder blijft ook de markante ten-strijden-trekken-vibe van het intro van The Reckoning (met Jacoby Shaddix van Papa Roach) aangenaam doorsudderen in de plaat. Bovendien zijn de lichte dubstepinvloeden een fijne toevoeging. Op Raise Your Banner (met Anders Fridén van Flames) wordt er een fijne gitaarsolo boven tafel gehaald, wat het verder typische Within Temptation-nummer – met heerlijk zweverig zang van Sharon den Adel op het einde – net die extra dimensie geeft.

Het grote voordeel van Resist is dat er geen slechte song tussen zit. Mercy Mirror is van zichzelf een nummer dat het nodige peper en zout mist, maar binnen dit poweralbum is zelfs dat stiekem geen hele grote ramp. Want hoe je het ook wendt of keert, dit is een plaat waarmee Within Temptation naar de oorlog kan. Een soms bijna té homogene eenheid vol met klasse. En naarmate je het album vaker opzet, wordt het moeilijker en moeilijker om weerstand te bieden tegen je headbangneigingen.

    Wat vind jij van deze plaat?