Oscar and the Wolf – Infinity

Waardering

8

Oscar and the Wolf vestigde zich met het laatste succesalbum als een van de betere artiesten uit België. De dromerige synth-pop met creatieve productie is dan ook een hele fijne combinatie. Waar ‘dromerig’ het kernwoord was bij Entity, ligt nu de focus op een andere bezigheid uit de slaapkamer.

Sex Sells, dat is niets nieuws. Deze formule wordt tot op de dag van vandaag maximaal uitgemolken. Luister maar eens naar de teksten in de refreinen van de top 40. Het is dan ook heel makkelijk om wat vunzigs op te schrijven. Een sensuele sfeer creëren in je muziek is echter iets heel anders. Waar dat vroeger door artiesten als Isaac Hayes en Al Green werd gedaan door jazz, soul en R&B te combineren, laat Infinity zien hoe dat eraan toe gaat in de 21e eeuw.

Max Colombie (frontman) laat in de teksten zijn verlangens doorschijnen. Die gedachtes gaan alle kanten op; van zijn zoektocht naar het eeuwige leven naar liefde(verdriet). Toch zijn het niet de teksten die op je gevoel en emotie aanspreken, maar juist de sfeer die Colombie met zijn productie creëert. In tegenstelling tot het vorige album, durft hij dit keer ook zo nu en dan eens van de synthesizers af te stappen. Dat pakt goed uit, want Queen is een prachtige jazz-ballade maar Pretty Infinity heeft net zoveel soul alleen dan zonder organische instrumenten.

Het is interessant om te horen hoe Max Colombie zijn draai geeft aan het geluid van mensen als Frank Ocean (Pretty Infinity) en Drake (Last Night). Gelukkig zitten er ook nog de typische Oscar and The Wolf dansplaten tussen. Dit alles tezamen zorgt ervoor dat Infinity een mooi gebalanceerd album is geworden. Toch heb je tegen het eind van de album wel behoefte aan een andere stem. Misschien is een samenwerking met een van zijn sterrenstatus fans (Elton John, Nick Cave etc.) wel een topidee. Tot die samenwerking komt hebben we in ieder geval weer een heel fijn album. Freddy Mercury zei ooit ‘Music will lose its soul when technology becomes too advanced‘. Infinity is weer een goed voorbeeld waarom die uitspraak verder van de waarheid ligt dan Freddy Mercury ooit had kunnen denken.

    Wat vind jij van deze plaat?