Tedeschi Trucks Band – Signs

Waardering

7

6

De lucht is oranje gekleurd, alsof deze in brand staat. De dreigende kleur weerkaatst in het water van de woest golvende zee, waarin dieren in paniek op de vlucht lijken voor een onzichtbaar gevaar dat misschien maar net buiten het frame van de albumcover valt; uit beeld, maar toch dichtbij. Te midden van de chaos drijven een plaat, een gitaar en een versterker, meegenomen in de vaart.

Er zijn tekenen genoeg om te zien dat het niet goed gaat met de wereld. Dat lijkt de Tedeschi Trucks Band met hun nieuwe album Signs te willen zeggen. En het is dan ook de bezorgdheid om die wereld die bezongen wordt in deze 45 minuten durende acte van typisch Amerikaanse americana en roots. Als twaalfkoppige groep, onder leiding van koppel Susan Tedeschi en Derek Trucks, presenteert de band zichzelf op Signs zoals we van ze gewend zijn. Hun herkenbare en volle geluid, compleet met blazers-  en percussiesectie, leunt wederom zwaar op de soul en gospel, maar leent ook van de R&B en de blues.

Ondanks de centrale thema’s van gedeelde pijn en bezorgdheid, is het hoop en verantwoordelijkheid dat de band tot het schrijven van dit album bracht. In een albumstatement zegt Tedeschi: ‘We hebben veel geluk dat wij in de positie zitten dat we dit kunnen doen, en dan heb je ook de verantwoordelijkheid om iets positiefs te creëren dat het negatieve uitbalanceert.’ En dus staat de band in collectieve eensgezindheid op. Opener Signs, High Times is daar een voorbeeld van. Vol bravoure gooit de groep zich in de ring en met een sterke groove in de hand wordt de boodschap direct duidelijk: ‘I don’t have to fight to rage on‘, zingt Tedeschi, met vervolgens een krachtige gitaarsolo van Trucks om dat nog even te benadrukken.

Toch lukt het de band niet om de muzikale rage over de gehele breedte van het album vol te houden. Daarvoor blijft alles te veel binnen de lijntjes. Dat is jammer, want de band verliest hierdoor veel van zijn vuur en energie. Een nummer als When Will I Begin had bijvoorbeeld sterker kunnen zijn met een lossere productie. Het rauwe randje, zoals het nummer Shame wel kent, doet de band namelijk juist heel goed. Het is heerlijk hoe Tedeschi ‘Shame, shame, shame!’ scandeert als een ware prediker aan het katheder. Helaas vormt het nummer in dat opzicht een uitzondering. Hoe het wordt opgevolgd door All the World spreekt boekdelen. Daar dwaalt de geest tijdens het luisteren toch wat ontvreemd rond.

Tedeschi Trucks Band levert met Signs een album af dat uitstekend bij de rest van hun repertoire past, maar daar niet bovenuit weet te stijgen. Hoewel de band heeft gezocht naar een geluid dat vuur spuwt zonder het liefdevolle daarbij te verliezen, slaagt het daar maar gedeeltelijk in. Het blijft er vaak net tussenin hangen; een gevolg van de liedstructuren, maar vooral ook de gekozen productie, die toch wat te veilig is om echt indruk te maken.

    Wat vind jij van deze plaat?