Muziekjaar 2025 voltrok zich als een compleet mensenleven. Van nieuwe, veelbelovende artiesten die ter wereld kwamen tot het overlijden van iconen als Rob de Nijs, George Kooymans, Ozzy Osbourne en Marianne Faithfull. We vonden met Kensington oude vrienden terug die we uit het oog waren verloren, we zeiden vaarwel tegen KANE en leefden mee met het emotionele jaar van Suzan & Freek. In deze serie blikt de redactie van Nieuweplaat terug op het afgelopen muziekjaar. Wat waren hoogtepunten? En wat viel juist ontzettend tegen. Vandaag de terugblik van recensent Bram Wissink.
Mijn ontdekking
Mijn grootste muziekontdekking van dit jaar is toch wel Astronaut. De band van singer-songwriter Pelle Baas trad eind november op in Arnhem en ik werd door mijn partner meegesleurd, met zelf niet al te veel verwachtingen. Ik had van tevoren wat geluisterd natuurlijk, maar kwam nog niet verder dan ‘oh ja, wel leuk denk ik.’ Uiteindelijk bleek het zo veel meer dan dat. De teksten kwamen live echt goed binnen, de energie was in de hele zaal positief en vooral het samenspel van de bandleden was fantastisch. Op gegeven moment stonden de saxofonist en de trompettist samen op de bar, nog steeds jammend met elkaar en de band.
Een eervolle vermelding gaat naar Cameron Winter. Hij kwam vorig jaar al met Heavy Metal, zijn geweldige solo-debuut, maar deze heb ik dit jaar pas echt ontdekt.
Mijn tegenvaller
Mijn grootste tegenvaller is I’m the Problem van Morgan Wallen. Ik moet toegeven, mijn verwachtingen waren niet gigantisch hoog, maar ik heb geen afkeer tegen country-muziek zoals anderen hebben. Daarbij is Wallen toch een van de best beluisterde artiesten van de wereld momenteel (de best verkopende country-artiest ooit sinds vorige week zelfs). I’m the Problem heeft twee nummer-1 hits in de VS geleverd en 36 van de 37 nummers stonden in de top 100. Als een album bijna twee uur lang is met zo veel tracks, zal er vast wel iets goeds tussen zitten? Dat viel helaas flink tegen. Inwisselbare tracks waarin Wallen over emotieloze trap/country-beats zingt over dat alle problemen in zijn leven komen door vrouwen en drank. I’m the Problem voelt als een parodie op een country-plaat gemaakt door iemand die country haat.
‘Eervolle’ vermeldingen gaan naar Life of a Showgirl van Taylor Swift, Pink Elephant van Arcade Fire en het feit dat een racistisch en AI-gegenereerd ‘nummer’ de top 5 van de Single Top 100 heeft kunnen halen.
Mijn muziekmoment
Mijn beste muziekmoment van het jaar was Black Country, New Road, live in Paradiso. Alleen kaartjes bemachtigen was al een mooi moment, want de show was zo snel uitverkocht dat er een tweede datum bijkwam. BCNR was al mijn favoriete band door haar vorige album, Ants From Up There, maar dit jaar kwam het eerste album zonder zanger Isaac Wood uit. Forever Howlong stelde al zeker niet teleur, maar het optreden in Paradiso van de bijbehorende tour in het afgelopen najaar al helemaal niet. Elk bandlid schitterde met zijn solo’s en door de stemmen van de drie zangeressen vraag je je af waarom voor zijn vertrek Isaac Wood als enige zong. De prachtig poëtische teksten kwamen binnen als geen ander, de hele show voelde bijna als een religieuze ervaring.
Eervolle vermeldingen gaan naar het eerder genoemde optreden van Astronaut en het bezoeken van het concert van Turkse superster Sertab Erener op een overvol festivalveld in Istanboel.
Mijn album
Het album van het jaar is voor mij LUX van Rosalía. Ik heb de vorige albums van de Spaanse zangeres eerder geluisterd en ik kon de muzikaliteit waarderen, maar merkte dat ik het niet snel opnieuw aanzette (met uitzondering van de track Bizcochito). Na positieve reviews, zowel online als in mijn persoonlijke kringen, heb ik toch LUX aangezet, en ik stond verstelt. Wat het album goed maakt, is al door vele recensenten beschreven. De klassieke invloeden, de technische perfectie, de complexiteit, de innovatie. Wat ik bovenal mooi vind, is het statement dat het album maakt. Compleet door mensen gemaakt, ondanks de producer-ervaring van Rosalía, met waar mogelijk echte instrumenten. In een periode dat AI-gegenereerde muziek zonder enige menselijke inbreng op hitlijsten kan komen, is LUX een nagenoeg perfect stukje menselijkheid.
Eervolle vermeldingen gaan naar viagr aboys van Viagra Boys, Forever Howlong van Black Country, New Road en More van Pulp.
Mijn top 25
Deze top 25 staat op willekeurige volgorde, niet op favoriet naar minst favoriet. Over het algemeen vond ik 2025 geen sterk jaar qua internationale popmuziek, maar de nieuwe alternatieve en indie-muziek was dit jaar ijzersterk.
Hier kijk ik naar uit voor 2026
Begin volgend jaar vertrek ik naar Limerick in Ierland voor een paar maanden. Waar ik dus het meest naar uitkijk is daar de lokale muziekscene ontdekken. Als The Cranberries er al vandaan kwamen, zal de stad vast nog meer te bieden hebben
